Andrea de Cesaris


Andrea de Cesaris (ur. 31 maja 1959 w Rzymie) - były włoski kierowca Formuły 1. Znany z dużej ilości wypadków (stąd złośliwie zwany "Andrea de Crasheris"<ref>8W - Who? - Andrea De Cesaris</ref>, ang crash - wypadek), słynął również z umiejętności blokowania innych kierowców (stąd zwany przez niektórych z nich "ruchomą zaporą drogową"<ref>Moto Magazyn, nr 10/1994</ref>). Dzierżawca rekordu największej ilości wyścigów bez zwycięstwa (208).

Kariera

De Cesaris wielokrotnie zdobywał tytuły mistrzowskie, gdy ścigał się w kartingu. Następnie ścigał się w Brytyjskiej Formule 3, gdzie, z powodu dużej ilości wypadków nie był w stanie wywalczyć tytułu mistrzowskiego. Następnie trafił do Formuły 2, do zespołu Rona Dennisa Project 4.

W Formule 1 debiutował w sezonie 1980 w Alfie Romeo podczas Grand Prix Kanady. Nie ukończył tego wyścigu z powodu awarii silnika. W tamtym sezonie wystartował jeszcze w Grand Prix Stanów Zjednoczonych, gdzie na 2 okrążeniu miał wypadek.

W sezonie 1981 jeździł w McLarenie. Zdobył wtedy jeden punkt (w Grand Prix San Marino); dla porównania, jego kolega z teamu, John Watson, zdobył w tamtym sezonie punktów 27.

Sezon 1982 spędził ponownie w Alfie Romeo. W Grand Prix Stanów Zjednoczonych Zachód zdobył swoje pierwsze i jedynie pole position, czym przeszedł do historii jako najmłodszy zdobywca pole position (ten rekord pobił dopiero podczas Grand Prix Belgii w sezonie 1994 Rubens Barrichello). Wyścigu tego nie ukończył, ale podczas Grand Prix Monako zdobył swoje pierwsze podium (trzecie miejsce). Kolejny punkt zdobyty w Grand Prix Kanady dały mu na koniec sezonu 5 punktów i 17 miejsce w klasyfikacji generalnej.

Następny sezon spędził również w Alfie Romeo. Dzięki drugim miejscom w Grand Prix Niemiec i RPA oraz czwartemu miejscu w Grand Prix Europy zdobył łącznie 15 punktów i 8 miejsce na koniec sezonu.

W sezonie 1984 de Cesaris jeździł we francuskim teamem Ligier. Zdobył w nim 3 punkty (za 5 miejsce w Grand Prix RPA i 6 w Grand Prix San Marino), co dało mu 18 miejsce w klasyfikacji końcowej. W sezonie 1985 również jeździł w Ligierze, również zdobył 3 punkty (za 4 miejsce w Grand Prix Monako), ale tym razem zajął na koniec sezonu 17 miejsce.

Przed sezonem 1986 przeszedł do Minardi. Sezon ten był do Włocha katastrofalny - nie ukończył 14 wyścigów, do jednego się nie zakwalifikował, a ukończył zaledwie jeden - Grand Prix Meksyku na 8 miejscu.

W sezonie 1987 jeździł w teamie Brabham. Punktował tylko w jednym wyścigu, ale za to na podium - miało to miejsce w Grand Prix Belgii. 4 punkty zapewniły mu 14 miejsce w klasyfikacji łącznej.

Sezon 1988 spędził jako jedyny kierowca zespołu Rial. 3 punkty za czwarte miejsce w Grand Prix USA dały mu 15 miejsce na koniec sezonu.

Lata 1989 i 1990 spędził w słabym zespole Scuderia Italia. W pierwszym sezonie startów w nim zdobył 4 punkty (za 3 miejsce w Grand Prix Kanady), co dało mu 16 miejsce w końcowej klasyfikacji. Drugi sezon ukończył bez punktów.

W sezonie 1991 jeździł dla zespołu Jordan. Do pierwszego wyścigu nie prekwalifikował się, ale później zdobywał czwarte miejsca w Kanadzie i Meksyku, piąte w Niemczech i szóste we Francji dały mu, dzięki 9 punktom, dziewiąte miejsce w klasyfikacji generalnej.

W latach 1992 i 1993 jeździł w zespole Tyrrell. W roku 1992 zdobył 8 punktów (z powodu piątych miejsc w Grand Prix Meksyku i Kanady, czwartego w Grand Prix Japonii i szóstego w Grand Prix Włoch). W sezonie 1993 nie zdobył ani jednego punktu.

Na początku sezonu 1994 nie miał kontraktu z żadnym zespołem, ale po Grand Prix Pacyfiku został zatrudniony na dwa wyścigi w miejsce kontuzjowanego Eddiego Irvine'a (zdobył 4 miejsce w Grand Prix Monako). Po Grand Prix Hiszpanii zastąpił w Sauberze kontuzjowanego Karla Wendlingera. Dla tego teamu zdobył 1 punkt za szóste miejsce w Grand Prix Francji. Łącznie w sezonie zdobył 4 punkty i 19 miejsce w klasyfikacji generalnej. Po roku 1994 wycofał się z Formuły 1.

Obecnie jest maklerem w Monte Carlo.

Podsumowanie kariery w Formule 1

Podsumowanie sezonów

W nawiasie podano ilość zgłoszeń do wyścigu.

{class="wikitable sortable"
align="center" Sezon
align="center" Samochód
align="center" Starty
align="center" Punkty
align="center" Miejsce w klasyfikacji
---
align="center"1980
align="center"Alfa Romeo
align="center"2 (2)
align="center"0
align="center"
---
align="center"1981
align="center"McLaren-Ford
align="center"14 (14)
align="center"1
align="center"18
---
align="center"1982
align="center"Alfa Romeo
align="center"16 (16)
align="center"5
align="center"17
---
align="center"1983
align="center"Alfa Romeo
align="center"14 (14)
align="center"15
align="center"8
---
align="center"1984
align="center"Ligier-Renault
align="center"16 (16)
align="center"3
align="center"18
---
align="center"1985
align="center"Ligier-Renault
align="center"11 (11)
align="center"3
align="center"17
---
align="center"1986
align="center"Minardi-Motori Moderni
align="center"15 (16)
align="center"0
align="center"
---
align="center"1987
align="center"Brabham-BMW
align="center"16 (16)
align="center"4
align="center"14
---
align="center"1988
align="center"Rial-Ford
align="center"16 (16)
align="center"3
align="center"15
---
align="center"1989
align="center"Scuderia Italia-Ford
align="center"15 (16)
align="center"4
align="center"16
---
align="center"1990
align="center"Scuderia Italia-Ford
align="center"15 (16)
align="center"0
align="center"
---
align="center"1991
align="center"Jordan-Ford
align="center"15 (16)
align="center"9
align="center"9
---
align="center"1992
align="center"Tyrrell-Ilmor
align="center"16 (16)
align="center"8
align="center"9
---
align="center"1993
align="center"Tyrrell-Yamaha
align="center"16 (16)
align="center"0
align="center"
---
align="center"1994
align="center"Jordan-Hart
Sauber-Mercedes
align="center"11 (11)
align="center"4
align="center"19
}

Linki zewnętrzne



Andrea de Cesaris
Andrea de Cesaris
Andrea de Cesaris