Alain Prost


Alain Marie Pascal Prost OBE (ur. 24 lutego 1955 w Lorette we Francji) – jeden z najbardziej utytułowanych kierowców Formuły 1 wszech czasów. W czasie swojej kariery w F1, która trwała od 1980 do 1993, zwyciężył w 51 Grand Prix (rekord został pobity przez Michaela Schumachera w sezonie 2001) i zdobył 4 tytuły Mistrza Świata.

Został odznaczony m.in. francuską Legią Honorową V klasy, Orderem Imperium Brytyjskiego oraz brazylijskim Orderem Krzyża Południa.

Prost jest entuzjastą kolarstwa i pomaga w projektowaniu ram do rowerów francuskiej firmie Cyfac.

Dzieciństwo

Alain Prost urodził się nieopodal Saint-Chamond w departamencie Loire we Francji jako syn André i Marie-Rose Prost, którzy byli armeńskiego pochodzenia. Prost miał starszego brata Daniela, który zmarł na raka we wrześniu 1986. Pomimo niskiego wzrostu, Prost był aktywnym i wysportowanym dzieckiem. Uprawiał wiele różnych sportów, m.in. zapasy i piłkę nożną. Przez tą aktywność mały Alain złamał kilka razy swój nos. W przyszłości chciał zostać instruktorem na siłowni lub profesjonalnym piłkarzem. Odkrył karting w wieku 14 lat będąc na rodzinnych wakacjach. To zdarzenie zmieniło jego plany na przyszłość.

Kariera

Wczesna

Swoją karierę rozpoczął zaraz po ukończeniu szkoły. W 1973 został Mistrzem Francji i Europy juniorów w kartingu. Rok później powtórzył swój sukces w kategorii seniorów. W 1975 uległ poważnemu wypadkowi i musiał przerwać swoją karierę. Powrócił w 1977 i rozpoczął pracę dla zespołu Lola & Martini we Francuskiej Formule Renault. Zdołał wygrać sześć wyścigów. Od 1978 zespół startował w Formule 3, a Prost w 1979 r. wygrał dziewięć wyścigów,zdobywając mistrzostwo we Francuskiej Formule 3 jak i również w Europejskiej Formule 3.

Formuła 1

W sezonie 1980 startował dla zespołu McLaren-Ford. W swoim debiutanckim sezonie zdobył 5 punktów.

Od sezonu 1981 jeździł w zespole Renault. Uczestniczył w 15 wyścigach i w tych, w których dojechał do mety, zawsze stawał na podium. Ostatecznie uplasował się na piątej pozycji w klasyfikacji generalnej. Rok później zwyciężył dwukrotnie, a w klasyfikacji zajął czwarte miejsce. W sezonie 1982 udało mu się zdobyć tytuł wicemistrza.

W 1984 powrócił do zespołu McLaren i przegrał walkę o mistrzostwo ze swoim partnerem z zespołu, Austriakiem Niki Laudą zaledwie o 0,5 punktu. W 1985 był bezkonkurencyjny i zdobył swój pierwszy tytuł Mistrza Świata. W klasyfikacji generalnej zdobył 73 punkty, wyprzedził drugiego Michele'a Alboreto o 20 punktów. Niki Lauda tymczasem ukończył zaledwie trzy wyścigi. Walka o tytuł w sezonie 1986 trwała do ostatniego wyścigu w Australii. Ostatecznie Nigel Mansell nie ukończył ostatniego wyścigu, a Prost wygrał i wyprzedził dzięki temu Brytyjczyka o dwa punkty w klasyfikacji generalnej. W sezonie 1987 samochody napędzane silnikami Hondy były bezkonkurencyjne i Prost musiał zadowolić się czwartą pozycją w walce o tytuł. Samochody McLarena od sezonu 1988 były napędzane jednostkami Hondy zamiast Porsche. Tym razem na drodze do tytułu stanął nowy partner z zespołu, Ayrton Senna. Sezon 1989 został ponownie zdominowany przez kierowców zespołu z Woking, tym razem lepszym okazał się Prost. Wygrał 4 razy i zdobył swój trzeci tytuł Mistrza Świata. Był to jego ostatni sezon w barwach McLarena.

Od sezonu 1990 związał się z zespołem Ferrari. Po raz kolejny lepszym okazał się były partner, Senna. Prost musiał zadowolić się tytułem wicemistrza. Kolejny sezon był dużo gorszy. Nie wygrał pojedynczego wyścigu i zajął piąte miejsce w klasyfikacji generalnej. Nie wystąpił też podczas wszystkich Grand Prix. W sezonie 1992 nie wystartował w żadnym wyścigu.

W 1993 podpisał kontrakt z zespołem Williams-Renault. Był to jego triumfalny powrót do Formuły 1: wygrał 7 wyścigów, zdobył tytuł Mistrza Świata i pokonał odwiecznego rywala, Sennę. Mimo ogromnego sukcesu po tym sezonie wycofał się z Formuły 1.

Rywalizacja pomiędzy Prostem i Senną uważana jest za jedną z najbardziej ekscytujących w historii Formuły 1.

W czasie swojej kariery dorobił się kilku przydomków: "The Professor", "The Calculator" i "Fast Son of a Bitch", który został mu nadany przez Laudę. Nazywano go także "The King of Rio", ponieważ wygrał 6 razy Grand Prix Brazylii, w tym 5 razy w Rio de Janeiro.

W sezonach 1997-2001 prowadził zespół Prost Grand Prix. Zespół zbankrutował na początku 2002 r.

Porównanie z partnerami z zespołu

W trakcie swojej kariery zawodowej w Formule 1 Alain Prost zwyciężył prawie wszystkich kolegów z zespołu, wśród nich pięciu mistrzów świata. Wyjątek stanowi jedynie sezon w którym debiutował – ze względu na uraz ręki startował tylko w jedenastu wyścigach; oraz rok 1984, w którym uległ Nikiemu Laudzie w najściślejszym rozstrzygnięciu o mistrzostwo świata w historii Formuły 1 zaledwie o 0,5 punktu. W 1988 r. Prost zdobył więcej punktów niż jego przeciwnik Ayrton Senna, jednak w końcowej punktacji osiągnął tylko drugie miejsce. W 1989 r. Prost zdobył swój trzeci tytuł, ale szeroko było komentowane GP Japonii – przedostatniej eliminacji cyklu. Doszło do kolizji z Senną spowodowanej przez Prosta, w wyniku której Brazylijczyk ominął szykanę powracając na tor. Wygrał i sprawa mistrzostwa była zupełnie otwarta, lecz po dyskwalifikacji tytuł przypadł Francuzowi. Rok później Senna odpłacił się Prostowi w podobny sposób podczas GP Japonii, spychając go z toru i zapewniając tytuł sobie. Brazylijczyk przyznał później, że zrobił to celowo.

{class="wikitable"

!Rok
!Punktacja Alain Prost
!Punktacja kolegi z zespołu
!Kolega z zespołu
style="background-color: #FFFFFF"
1980
5
6
John Watson
style="background-color: #FFFFCC"
1981
43
11
René Arnoux
style="background-color: #FFFFCC"
1982
34
28
René Arnoux
style="background-color: #FFFFCC"
1983
57
22
Eddie Cheever
style="background-color: #FFFFFF"
1984
71.5
72
Niki Lauda
style="background-color: #FFFFCC"
1985
76 (73)
14
Niki Lauda
style="background-color: #FFFFCC"
1986
74 (72)
22
Keke Rosberg
style="background-color: #FFFFCC"
1987
46
30
Stefan Johansson
style="background-color: #FFFFFF"
1988
105 (87)
94 (90)
Ayrton Senna
style="background-color: #FFFFCC"
1989
81 (76)
60
Ayrton Senna
style="background-color: #FFFFCC"
1990
73 (71)
37
Nigel Mansell
style="background-color: #FFFFCC"
1991
34
21
Jean Alesi
style="background-color: #FFFFCC"
1993
99
69
Damon Hill
}

Dodatek: Aż do 1991 r. system punktacji do wyłonienia Mistrza Świata kierowców Formuły 1 stosowany przez FIA nie obejmował wszystkich w wyścigach osiągniętych wyników. Wyniki w nawiasach stanowią końcową punktację według ówczesnego systemu punktacji.

Starty w Formule 1

Statystyki

{ bgcolor="#f7f8ff" cellpadding="3" cellspacing="0" style="font-size: 95%; padding: 1px; border-top:1px solid gray; border-right:1px solid gray; border-bottom:1px solid gray; border-left:1px solid gray;"
bgcolor="#EFEFEF"
! Sezon
! Stajnia
! Starty
! PKT
! Pozycja
! 1 miejsce
! 2 miejsce
! 3 miejsce
! P. pos.
! Naj. okr.
! Nie skl.
align="center" bgcolor="#F5F5F5"
! bgcolor="#EFEFEF" 1993
align="left" Williams-Renault
16
99
MŚ
7
3
2
13
6
1
align="center"
! bgcolor="#EFEFEF" 1991
align="left" Ferrari
15
34
5
0
3
2
0
1
6
align="center" bgcolor="#F5F5F5"
! bgcolor="#EFEFEF" 1990
align="left" Ferrari
16
71
2
5
2
2
0
2
4
align="center"
! bgcolor="#EFEFEF" 1989
align="left" McLaren-Honda
16
76
MŚ
4
6
1
2
5
3
align="center" bgcolor="#F5F5F5"
! bgcolor="#EFEFEF" 1988
align="left" McLaren-Honda
16
87
2
7
7
0
2
7
2
align="center"
! bgcolor="#EFEFEF" 1987
align="left" McLaren-TAG
16
46
4
3
1
3
0
2
4
align="center" bgcolor="#F5F5F5"
! bgcolor="#EFEFEF" 1986
align="left" McLaren-TAG
16
72
MŚ
4
4
3
1
2
3
align="center"
! bgcolor="#EFEFEF" 1985
align="left" McLaren-TAG
16
73
MŚ
5
2
4
2
5
4
align="center" bgcolor="#F5F5F5"
! bgcolor="#EFEFEF" 1984
align="left" McLaren-TAG
16
71,5
2
7
1
1
2
3
5
align="center"
! bgcolor="#EFEFEF" 1983
align="left" Renault
16
57
2
4
2
1
3
3
3
align="center" bgcolor="#F5F5F5"
! bgcolor="#EFEFEF" 1982
align="left" Renault
16
34
4
2
2
0
5
4
8
align="center"
! bgcolor="#EFEFEF" 1981
align="left" Renault
15
43
5
3
2
1
2
1
9
align="center" bgcolor="#F5F5F5"
! bgcolor="#EFEFEF" 1980
align="left" McLaren-Ford
13
5
15
0
0
0
0
0
6
align="center" bgcolor="#FFCCCC"
! Razem
4
202
768,5
4xMŚ
51
35
20
33
41
57
}

Linki zewnętrzne




Alain Prost
Alain Prost
Alain Prost