Polska

• Home

Adam Małysz

Wisła, Polska}}
Jan Szturc}}
Łukasz Kruczek}}
Hannu Lepistö}}
</ref>11.02.2010}}
Adam Henryk Małysz (ur. 3 grudnia 1977 roku w Wiśle) – były polski skoczek narciarski, multimedalista olimpijski, najbardziej utytułowany skoczek w historii indywidualnych konkursów mistrzostw świata w skokach narciarskich.

Czterokrotny medalista olimpijski, czterokrotny indywidualny mistrz świata, czterokrotny (w tym trzykrotny z rzędu) zdobywca Pucharu Świata, triumfator Turnieju Czterech Skoczni, trzykrotny zwycięzca Turnieju Nordyckiego, trzykrotny triumfator Letniego Grand Prix, zwycięzca Turnieju Czterech Narodów, zdobywca Pucharu KOP, dwudziestojednokrotny zimowy mistrz Polski<ref name="mp"></ref>, osiemnastokrotny letni mistrz Polski, rekordzista Polski (230,5&nbsp;m) i były współrekordzista świata w długości skoku narciarskiego (225&nbsp;m). Czterokrotnie wybierany najlepszym sportowcem Polski. 3 marca 2011 zapowiedział koniec sportowej kariery po zakończeniu sezonu Pucharu Świata. 26 marca 2011 o godzinie 19:12 podczas benefisu Skoki do Celu w Zakopanem oddał ostatni skok w zawodowej karierze. Odznaczony przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej za wybitne osiągnięcia sportowe Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Komandorskim OOP i Krzyżem Oficerskim OOP<ref name=OOP1>M.P.2002.25.414 – pkt 1.</ref><ref name=OOP2>M.P.2007.52.597</ref><ref name=OOP3>Kowalczyk wdzięczna Małyszowi za medale i miliony... – portal TVN24.pl – 27.03.2010</ref>. Honorowy obywatel miasta Zakopanego.

We wszystkich 349 startach w Pucharze Świata zdobył łącznie 13070 punktów, punktując 307 razy, a 198 razy plasując się w pierwszej dziesiątce<ref></ref><ref></ref>.

Życie prywatne

Adam Małysz urodził się 3 grudnia 1977 r. w Wiśle jako syn Jana i Ewy z domu Szturc (pobrali się w 1974 r.); ma starszą siostrę Iwonę (ur. 1975&nbsp;r.).

Pierwszy skok oddał w wieku sześciu lat, w 1983&nbsp;r. W 1992&nbsp;r. ukończył Szkołę Podstawową nr 4 w Wiśle Głębcach. Trzy lata później w Zasadniczej Szkole Zawodowej w Ustroniu zdobył zawód (specjalizacja: blacharz-dekarz). W 2010 roku zdał maturę i uzyskał wykształcenie średnie. Zna język niemiecki.

16 czerwca 1997&nbsp;r. Adam Małysz ożenił się z Izabelą Polok (ur. 4 grudnia 1978). Ślub odbył się w ewangelickim kościele św. Piotra i Pawła w Wiśle (Adam Małysz jest ewangelikiem, Izabela – katoliczką). 31 października tego samego roku urodziła się ich córka, Karolina.

1 kwietnia 2007&nbsp;r. otworzył galerię trofeów. Znajdują się w niej wszystkie najważniejsze medale i puchary, w tym Kryształowe Kule za triumfy w Pucharze Świata. Galeria znajduje się w budynku Fundacji Izabeli i Adama Małyszów w Wiśle.

Przebieg kariery

Narciarskie tradycje były w rodzinie Małysza od dawna. Jego pradziadek miał własną skocznię, na której beskidzcy zawodnicy osiągali odległości w granicach pięćdziesięciu metrów. Ojciec był kierowcą w Klubie Sportowym Wisła, a wuj – Jan Szturc, najpierw znanym skoczkiem, a po zakończeniu kariery – trenerem klubowym. Właśnie za namową ojca i wuja w wieku sześciu lat rozpoczął treningi narciarskie<ref>W. Trzcionka, Bohaterów dwóch, "Kalendarz Cieszyński 2002", Cieszyn 2001, s. 298.</ref>.

Kariera w kombinacji norweskiej

W styczniu 1993, w wieku 15 lat zadebiutował w Pucharze Świata w kombinacji norweskiej (razem z Łukaszem Kruczkiem), zajmując dalekie miejsce. W tym samym roku, jako junior młodszy został jednak brązowym medalistą mistrzostw Polski juniorów w skokach, a rok później – jeszcze jako junior – mistrzem kraju seniorów na Średniej Krokwi i wicemistrzem na Wielkiej Krokwi w Zakopanem. Zdobył także wicemistrzostwo Polski juniorów w kombinacji.

Kariera w skokach narciarskich

1994/1995

Jesienią 1994 r. – pod wpływem sugestii trenera Szturca – zdecydował się zarzucić kombinację norweską i poświęcić się tylko skokom narciarskim. W tym samym roku trafił do kadry narodowej polskich skoczków, prowadzonej wówczas przez Czecha Pavla Mikeskę.

Puchar Świata – 51. miejsce

Pierwszy występ Adama Małysza w Pucharze Świata miał miejsce 4 stycznia 1995 roku na Bergisel w Innsbrucku. Podczas tego konkursu zajął 17. miejsce, co dało mu pierwsze w karierze punkty do klasyfikacji. W tym samym sezonie jeszcze cztery razy zajął miejsca w czołowej trzydziestce konkursu PŚ. 14 stycznia 1995 r. w Engelbergu zajął 27. lokatę, dzięki czemu zdobył cztery punkty do klasyfikacji. Podczas konkursu na Lugnet w Falun (4 lutego 1995) został sklasyfikowany na 23. miejscu. Dzień później na tej samej skoczni był 28. W sezonie 1994/1995 po raz ostatni punktował 12 lutego 1995 r. na Holmenkollbakken w Oslo, gdzie był 20. W łącznej klasyfikacji Adam Małysz uplasował się na 51. miejscu z dorobkiem 40 punktów.

Turniej Czterech Skoczni – 55. miejsce

• W Turnieju Czterech Skoczni zadebiutował 4 stycznia 1995 r. na skoczni Bergisel w Innsbrucku, gdzie zajął 17. miejsce. Nie startował jednak w pozostałych konkursach tego turnieju i w końcowej klasyfikacji zajął 55. miejsce.

1 marca 1995 r wystąpił na mistrzostwach świata juniorów w Gaellivare gdzie zajął 10 miejsce<ref name="yoyo"></ref>.

1995/1996

Puchar Świata – 7. miejsce

Sezon 1995/1996 Adam Małysz rozpoczął od 12. miejsca 2 grudnia 1995 r. w konkursie na skoczni w Lillehammer. Sześć dni później w Villach był 22. 16 grudnia na skoczni w Chamonix zajął 21. lokatę. 28 grudnia 1995 r. w Oberhofie zajął 11. miejsce.

Turniej Czterech Skoczni – 28. miejsce

• W sezonie 1995/1996 wziął udział w trzech spośród czterech konkursów. 30 grudnia 1995 r. na Schattenbergschanze w Oberstdorfie zajął 18. miejsce, 1 stycznia 1996 r. na Große Olympiaschanze w Garmisch-Partenkirchen był 16 a 4 stycznia w Innsbrucku zajął jedenastą lokatę. Cały Turniej zakończył na 28. miejscu.

13 stycznia 1996 r. w Engelbergu Małysz pierwszy raz w karierze zajął miejsce w czołowej dziesiątce zawodów Pucharu Świata. Był dziewiąty. Dzień później na tej samej skoczni zajął ósmą lokatę. Podobnie 20 stycznia na normalnej skoczni w Sapporo. 21 stycznia 1996 r. na skoczni Okurayama w Sapporo był 23. 28 stycznia podczas konkursu na zakopiańskiej Wielkiej Krokwi był dziewiąty. Dzień później zajął szóste miejsce ex aequo z Espenem Bredesenem. 10 lutego na skoczni Kulm w Bad Mitterndorf<ref>Wówczas punkt konstrukcyjny skoczni umieszczony był na 180 metrze.</ref> Adam Małysz zajął ósme miejsce, pierwszy raz w karierze na skoczni mamuciej. Dzień później na tej samej skoczni był osiemnasty. 17 lutego podczas konkursu na skoczni w Iron Mountain zajął dziewiątą lokatę.
Dzień później na tej skoczni pierwszy raz w karierze stanął na podium zawodów Pucharu Świata. Zajął drugą lokatę, przegrywając jedynie z Masahiko Haradą, który wyprzedził Małysza o 37,2 pkt. 28 lutego na normalnej skoczni w Kuopio Adam Małysz zajął 13. lokatę. 1 marca 1996 r. w Lahti po raz drugi w karierze stanął na podium zawodów Pucharu Świata. Tym razem był trzeci, przegrywając tylko z Haradą i Miką Antero Laitinenem. Dwa dni później na tej samej skoczni był czwarty. 13 marca na Lugnet w Falun zajął drugą lokatę, tuż za Primožem Peterką.
17 marca 1996 r. w Oslo, w ostatnim konkursie Pucharu Świata w sezonie, Adam Małysz zwyciężył pierwszy raz w swojej karierze. Tego samego dnia karierę zakończył Jens Weißflog, idol Małysza. W związku z tym, przez komentatorów i kibiców dzień ten nazywany był "zmianą warty"<ref>Adam Małysz – przebieg kariery (dostęp 24.07.2008)</ref>. W końcowej klasyfikacji PŚ w tym sezonie Małysz zajął siódme miejsce.

1996/1997

Puchar Świata – 10. miejsce

W sezonie 1996/1997 Adam Małysz pierwszy raz punktował 30 listopada na skoczni w Lillehammer. Zajął 28. miejsce. Podczas konkursu na Ruce w Kuusamo 7 grudnia 1996 r. był 19. Dzień później na tej samej skoczni uplasował się na trzynastym miejscu. 15 grudnia 1996 r. w Harrachovie zajął czwarte miejsce, tuż za Primožem Peterką, Andreasem Goldbergerem i Kristianem Brendenem.

Turniej Czterech Skoczni – 8. miejsce

• Podczas Turnieju Czterech Skoczni 1996/1997 Adam Małysz startował we wszystkich czterech konkursach. Podczas inauguracyjnego konkursu w Oberstdorfie (29 grudnia 1996) zajął 22. miejsce. W noworocznym konkursie w Ga-Pa był 12. 4 stycznia na Bergisel pierwszy raz zajął miejsce w czołowej dziesiątce konkursu Turnieju Czterech Skoczni – był szósty. Dwa dni później na Paul-Ausserleitner-Schanze w Bischofshofen pierwszy raz stanął na podium w konkursie T4S, przegrywając jedynie z Dieterem Thoma. Cały Turniej zakończył na ósmej pozycji.

11 stycznia w Engelbergu Adam Małysz stanął na najniższym stopniu podium. Dzień później na tej samej skoczni był 17. 18 stycznia na normalnej skoczni w Sapporo drugi raz w karierze zwyciężył w zawodach Pucharu Świata w skokach narciarskich. Dzień później na dużej skoczni w Sapporo był 24. 26 stycznia w Hakubie ponownie odniósł zwycięstwo w konkursie PŚ. Podczas następnych dwóch konkursów na Kulm w Bad Mitterndorfie (8 i 9 lutego) był 47. i 26.

Turniej Skandynawski – 5. miejsce

• Miesiąc później w konkursie na skoczni w Lahti zajął szesnastą lokatę. Trzy dni później na Puijo w Kuopio był czternasty. 13 marca 1997 r. na skoczni Lugnet w Falun zajął piątą pozycję, przegrywając tylko z Primožem Peterką, Dieterem Thomą, Hiroya Saitō i Håvardem Lie. Trzy dni później na Holmenkollbakken w Oslo Małysz był dziewiętnasty. Turniej Skandynawski ukończył na wysokim piątym miejscu.

W konkursach w Planicy Małysz nie wystąpił. W końcowej klasyfikacji Pucharu Świata zgromadził łącznie 612 punktów, co dało mu dziesiąte miejsce.

1997/1998

Puchar Świata – 57. miejsce

Sezon 1997/1998 to najgorszy okres w karierze Adama Małysza. Tylko kilka razy zdobywał on punkty Pucharu Świata. Pierwszy raz miało to miejsce 6 grudnia 1997 r. na skoczni w Predazzo, gdzie był 21. Dwa dni później w Villach zajął 31. miejsce, nie zdobywając ani jednego punktu do klasyfikacji. 12 grudnia w Harrachovie zdobył dziesięć punktów do Pucharu Świata, zajmując 21. miejsce w konkursie. Podczas konkursów na skoczni w Engelbergu (20 i 21 grudnia) dwa razy uplasował się na 28. miejscu.

Turniej Czterech Skoczni – 30. miejsce

• W Turnieju Czterech Skoczni w sezonie 1997/1998 Adam Małysz tylko raz zakwalifikował się do finałowej serii zawodów. W pierwszym konkursie, w Oberstdorfie zajął 41. miejsce. 1 stycznia 1998 r. w konkursie na Große Olympiaschanze zajął najwyższe w całym Turnieju, 24. miejsce. Trzy dni później w Innsbrucku był 46. wyprzedzając Roara Ljøkelsøya, Takanobu Okabe, Jussi Hautamäki i Simona Ammanna. W Bischofshofen, w ostatnim z konkursów zajął 33. miejsce. W całym Turnieju ostatecznie zajął 30. miejsce.

W sezonie 1997/1998 jeszcze tylko dwa razy zdobywał pucharowe punkty. 17 stycznia na Wielkiej Krokwi w Zakopanem był 23. Dzień później na tej samej skoczni był 29. Ostatecznie sezon Adam Małysz zakończył na 57. miejscu, zdobywając razem 43 punkty. Po sezonie skoczek miał zamiar zakończyć karierę.

1998/1999

W trakcie sezonu 1998/1999 Adam Małysz poważnie myślał o zakończeniu kariery sportowej i podjęciu pracy w wyuczonym zawodzie dekarza<ref>Adam Małysz – wielki mały człowiek, Fit.pl – portal fitness, http://www.fit.pl/gwiazdyfit/adam_malysz__wielki_maly_czlowiek,108,19,19,1133,3212,0,0,0.html (ostatni dostęp 28.04.2007).</ref>.

Puchar Świata – 46. miejsce

W pierwszej części sezonu 1998/1999 Adam Małysz nie wystąpił ani razu. Pierwszy start w sezonie miał miejsce dopiero podczas Turnieju Czterech Skoczni.

Turniej Czterech Skoczni – 43. miejsce

• W sezonie 1998/1999 Adam Małysz ani razu nie awansował do drugiej serii skoków w żadnym z konkursów Turnieju Czterech Skoczni. 30 grudnia 1998 w Oberstdorfie był najbliżej awansu, na 34. miejscu. Poza tym, w konkursach w Innsbrucku (3 stycznia 1999) i Bischofshofen (6 stycznia 1999) zajął 40. pozycję. Do konkursu na skoczni w Garmisch-Partenkirchen (1 stycznia 1999) nie zakwalifikował się. Turniej zakończył na 43. pozycji.

16 stycznia na Wielkiej Krokwi w Zakopanem uplasował się na 27. miejscu. Dzień później na tej samej skoczni był 23. 23 stycznia na Okurayamie w Sapporo był 19. 24 stycznia na tej samej skoczni zajął 31. miejsce i nie zakwalifikował się do finałowej serii. 29 stycznia w Willingen Małysz zdobył pięć punktów do klasyfikacji Pucharu Świata po zajęciu 26. miejsca w pierwszym z konkursów. W drugim konkursie, dwa dni później był 40. i nie zdobył punktów do klasyfikacji.

Turniej Skandynawski – 16. miejsce

6 marca na normalnej skoczni w Lahti zajął najwyższe w sezonie, 17. miejsce. Trzy dni później w Trondheim zajął miejsce poza czołową trzydziestką. Był 38. 11 marca na Lugnet w Falun uplasował się na 24. pozycji. 14 marca na skoczni Holmenkollbakken w Oslo zajął 27. lokatę. W klasyfikacji końcowej turnieju był szesnasty.

Podczas ostatniego weekendu w sezonie w Planicy Adam Małysz zajmował kolejno: 35., 28. i 30. miejsce. Sezon zakończył na 46. miejscu z ilością 58 punktów.

1999/2000

Sezon 1999/2000 był przełomem w karierze Adama Małysza. Nowe metody szkoleniowe oraz współpraca z psychologiem Janem Blecharzem i fizjologiem Jerzym Żołądziem przyniosły na tyle dobre efekty, że zaczął uzyskiwać punktowane miejsca w zawodach. Był 19 razy w czołowej trzydziestce zawodów Pucharu Świata i zajął 28. miejsce w generalnej klasyfikacji.

Puchar Świata – 28. miejsce

Podczas inauguracji sezonu 1999/2000 Pucharu Świata w skokach narciarskich, 28 listopada 1999 r. w Kuopio Adam Małysz zajął 38. miejsce i nie zdobył punktów do klasyfikacji. 4 grudnia w Predazzo zakwalifikował się do drugiej serii zawodów, zajmując 26. pozycję. Dzień później na tej samej skoczni był 23. 12 grudnia na średniej skoczni w Villach był 28. 18 grudnia na Wielkiej Krokwi w Zakopanem zajął trzynastą lokatę. 19 grudnia na tej samej skoczni był 38.

Turniej Czterech Skoczni – 31. miejsce

• W Turnieju Czterech Skoczni 1999/2000 zajął 31. miejsce. Nie startował w pierwszym z konkursów, w Oberstdorfie, gdyż nie przeszedł kwalifikacji. 1 stycznia 2000 na skoczni w Garmisch-Partenkirchen był 17. Dwa dni później w Innsbrucku zajął 26. pozycję, a 6 stycznia w Bischofshofen – 46.

Po zakończeniu turnieju nie zdobywał punktów Pucharu Świata aż do 26 stycznia 2000, kiedy to zajął 25. lokatę na skoczni w Hakubie. Podczas weekendu na skoczni w Willingen (5-6 lutego) Adam Małysz był kolejno: 24. i 25. Najwyższe w sezonie miejsce zajął 26 lutego na skoczni w Iron Mountain, gdzie był czwarty, przegrywając tylko z Martinem Schmittem, Tommy Ingebrigtsenem i Stefanem Horngacherem. Dzień później na tej samej skoczni był 22.

Turniej Skandynawski – 20. miejsce

Podobnie 4 marca na dużej skoczni w Lahti. Następnego dnia na tej samej skoczni uplasował się na 27. miejscu. 10 marca w konkursie na skoczni w Trondheim został sklasyfikowany na 21. pozycji. Dwa dni później na skoczni Holmenkollbakken w Oslo uplasował się na dwunastym miejscu. Turniej ukończył na 20. miejscu.

Podczas ostatniego w sezonie konkursu, 19 marca na Velikance w Planicy zajął siódme miejsce. Przegrał wówczas tylko ze Svenem Hannawaldem, Janne Ahonenem, Andreasem Goldbergerem, Tommy Ingebrigtsenem, Noriaki Kasai i Kazuyoshi Funaki. Pobił wtedy swój rekord życiowy i wynosił on 191,5 metra. W sezonie Adam Małysz ostatecznie został sklasyfikowany na 28. miejscu, zdobywając razem 214 punktów.

2000/2001

Mistrzostwa świata – 1. i 2. miejsce

W lutym 2001 r. podczas mistrzostw świata w Lahti Adam Małysz zdobył złoty medal na średniej skoczni i srebrny na dużej – zamieniając się miejscami z Martinem Schmittem. Były to pierwsze medale mistrzostw świata w narciarstwie klasycznym reprezentantów Polski od 1978 r., kiedy Józef Łuszczek zdobył złoto w biegu na 15&nbsp;km i brąz na 30&nbsp;km.

Puchar Świata – 1. miejsce

Sezon 2000/2001 rozpoczął się 23 listopada 2000 roku kwalifikacjami do konkursu na skoczni Puijo w Kuopio. Wygrał je Adam Małysz, lecz został zdyskwalifikowany za zbyt długie narty, przez co w inauguracyjnym konkursie sezonu nie wystąpił<ref>Skoki Narciarskie – Konkurs indywidualny w Kuopio (PŚ)</ref>. Wynik ten był jednak zapowiedzią sukcesów, jakie już wkrótce miały czekać Polaka. Zanim jednak do nich doszło, odbyły się dwa kolejne konkursy w Kuopio, oba w bardzo niestabilnych warunkach atmosferycznych. W pierwszym z nich, złożonym tylko z jednej serii 2 grudnia 2000 Adam Małysz zajął najniższe w sezonie, 26. miejsce. Podczas drugiego z konkursów na tej skoczni, 3 grudnia był jedenasty, notując znaczny awans po bardzo dobrym drugim skoku.

Turniej Czterech Skoczni – 1. miejsce

• W sezonie 2000/2001 Adam Małysz wygrał Turniej Czterech Skoczni jako pierwszy reprezentant Polski w historii. 29 grudnia 2000 roku na skoczni w Oberstdorfie zajął czwarte miejsce. W noworocznym konkursie w Garmisch był trzeci, przegrywając tylko z Noriaki Kasai i Dmitrijem Wasiljewem. W konkursie tym ustanowił rekord skoczni Große Olympiaschanze (129,5 metra), który nie został pobity aż do jej zburzenia (i zbudowania nowej) w 2007 roku. Pozostałe dwa konkursy (4 stycznia w Innsbrucku i 6 stycznia w Bischofshofen) wygrał Adam Małysz, w obu uzyskując kilkadziesiąt punktów przewagi nad drugim zawodnikiem. W Innsbrucku wyprzedził Janne Ahonena o 44,9 punktów, a w Bischofshofen wyprzedził go o 31,9 punktów. Zwyciężył w całym turnieju z przewagą ponad 100 punktów nad drugim zawodnikiem, czyniąc to jako pierwszy i dotąd jedyny skoczek w historii<ref>Turniej Czterech skoczni, Malyszomania.com, http://www.malyszomania.com/index.php?action=1&section=33 (ostatni dostęp 29.04.2007).</ref>. Zebrał także jako pierwszy skoczek w historii ponad 1000 pkt w czterech konkursach. Adam Małysz podczas TCS 2000/2001 wygrał też kwalifikacje do każdego z czterech konkursów, dzięki czemu w każdym z nich startował z numerem 1.<ref>Skoki Narciarskie – Turniej Czterech Skoczni – Bischofshofen</ref>.

W tydzień po zakończeniu turnieju skoczkowie zawitali do czeskiego Harrachova, gdzie w dniach 13-14 stycznia odbyły się dwa konkursy na skoczni mamuciej. W obydwu Polak zwyciężył. Tamtego weekendu kilkakrotnie bił rekordy Polski w długości skoku narciarskiego. Ostatecznie, po zakończeniu zawodów rekord ten wynosił 212,5 metra. 20 stycznia w Park City ponownie odniósł zwycięstwo w zawodach Pucharu Świata. Przed wyjazdem na zawody Pucharu Świata do Japonii Adam Małysz był liderem klasyfikacji PŚ. 24 stycznia w Hakubie stracił koszulkę lidera na rzecz Martina Schmitta. W zawodach zajął wówczas ósme miejsce po upadku na skoczni. Zdaniem Adama Małysza, powodem upadku było sztuczne oświetlenie, przy którym nie czuł on się komfortowo. Żółtą koszulkę lidera Pucharu Świata odzyskał już podczas następnych zawodów Pucharu Świata – 27 stycznia w Sapporo, gdzie po raz szósty w sezonie odniósł triumf. Dzień później na tej samej skoczni odniósł siódme zwycięstwo. 3 lutego 2001 w konkursie na skoczni w Willingen Adam Małysz po pierwszej serii zajmował ósme miejsce. W drugiej turze skoczył jednak 151,5 metra (na skoczni K120) i dzięki temu awansował na drugą pozycję, przegrywając jedynie z Ville Kantee. Wynik uzyskany w drugiej kolejce przez Adama Małysza (151,5 m) był wówczas nieoficjalnym rekordem świata na dużej skoczni i został poprawiony o pół metra 4 lata później przez Janne Ahonena. Następnego dnia na tej samej skoczni po raz kolejny w sezonie triumfował, osiągając 36,5 punktów przewagi nad drugim skoczkiem w zawodach, Risto Jussilainenem oraz otrzymując za dwa 142,5 metrowe skoki notę 316 pkt, najwyższą jaką do tamtej chwili przyznano na skoczniach mniejszych niż mamucie<ref>12 stycznia 2002 roku rekord pobił Sven Hannawald, który uzyskał 319,1 pkt.</ref>. 3 marca 2001 podczas konkursu lotów na skoczni w Oberstdorfie Małysz zajął czwarte miejsce. Oddał jednak najdłuższy skok drugiej serii, na 197,5 metra. Z trzecim skoczkiem zawodów, Mattim Hautamäkim przegrał o 0,1 punktu. Dzień później na tej samej skoczni zajął drugą lokatę, przegrywając tylko z Martinem Schmittem o 0,4 punktu. Adam Małysz dwukrotnie skoczył na odległość 201,5 metra, a Schmitt osiągnął 200 i 202,5 metra.

Turniej Skandynawski – 1. miejsce

• W sezonie 2000/2001 Adam Małysz jako pierwszy skoczek w historii wygrał wszystkie konkursy Turnieju Nordyckiego. 7 marca 2001 roku na skoczni Lugnet w Falun zdobył 259,8 pkt i wyprzedził drugiego Martina Schmitta o 4,6 pkt. Dwa dni później na skoczni w Trondheim wygrał z notą 254,6 pkt, o 1,1 pkt wyprzedzając Andreasa Goldbergera. Podczas ostatniego z konkursów, 11 marca na skoczni Holmenkollbakken w Oslo zwyciężył z przewagą 13,6 pkt nad Stefanem Horngacherem.

W ostatnich zawodach sezonu, 18 marca w Planicy był czwarty, ale mimo zwycięstwa Martina Schmitta, w ogólnej klasyfikacji PŚ triumfował Adam Małysz. Podczas konkursu w Planicy pobił dotychczasowy rekord Polski, skacząc 218,5 metra.

W całym sezonie 2000/2001 odniósł jedenaście zwycięstw w zawodach Pucharu Świata, wyrównując tym samym rekord Martina Schmitta z sezonu 1998/1999. Do dziś pozostaje jedynym skoczkiem który wygrał więcej niż połowę konkursów rozgrywanych w danym sezonie (11 z 21, a z mistrzostwami świata 12 z 23; Gregor Schlierenzauer bijąc rekord 13 zwycięstw w sezonie 2008/2009 dokonał tego w 27 konkursach). Jako pierwszy Polak w historii zdobył Puchar Świata w skokach narciarskich, a zarazem w ogóle pierwszy w dyscyplinie zimowej pod egidą FIS. Sukces ten powtórzył w sezonach 2001/2002, 2002/2003 i 2006/07. Jest pierwszym (i jedynym jak do tej pory) skoczkiem w historii, który wygrał kryształową kulę Pucharu Świata trzy razy z rzędu, a drugim (po Mattim Nykänenie), który zdobył ją w sumie czterokrotnie.

2001/2002

Igrzyska olimpijskie – 2. i 3. miejsce

W 2002 roku Adam Małysz zdobył dwa medale na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich w Salt Lake City na skoczniach w Park City. W pierwszym konkursie na średniej skoczni wywalczył brązowy medal. Był to pierwszy medal olimpijski reprezentanta Polski od 1972 r., kiedy złoto w konkursie skoków zdobył Wojciech Fortuna. W zawodach na dużej skoczni został wicemistrzem olimpijskim. Został tym samym pierwszym polskim zawodnikiem, który zdobył dwa medale podczas zimowych igrzysk olimpijskich.

Mistrzostwa Świata w lotach – 18. miejsce

Mistrzostwa odbyły się w Harrachovie, na skoczni Čerťák K – 185, skoczni na której rok wcześniej Adam Małysz odniósł dwa zwycięstwa. W tym roku Polak także był jednym z głównych faworytów do zwycięstwa. Przeszkodzić mogła mu pogoda, która od początku nie sprzyjała skoczkom. Pierwsze dwie serie odbyły się 9 marca. Małysz po pierwszym skoku na odległość 184 m był piąty. Skok był jednak o osiemnaście metrów krótszy od prowadzącego Svena Hannawalda. Drugi skok Adama był gorszy – 142 metry, który spowodował spadek na 18. miejsce, pozbawiając Polaka nadziei na medal. Pozostałe dwie serie z powodu zbyt silnego wiatru zostały odwołane. Mistrzem został Sven Hannawald, 18. miejsce Małysza wtedy było jego najgorszym startem na Mistrzostwach Świata w lotach(cztery lata później był dwudziesty).

Puchar Świata – 1. miejsce

W sezonie 2001/2002 Adam Małysz ani razu nie zajął miejsca poza czołową dziesiątką zawodów Pucharu Świata. Podczas inauguracyjnego konkursu w Kuopio (23 listopada) wygrał, a dzień później był drugi za Risto Jussilainenem. 1 grudnia podczas pierwszego w historii konkursu PŚ na skoczni w Titisee-Neustadt odniósł zwycięstwo. Dzień później był drugi, tuż za Svenem Hannawaldem. 8 grudnia na średniej skoczni w Villach zwyciężył po skokach na 99,5 i 98 metrów. Następnego dnia na tej samej skoczni w konkursie drużynowym wraz z Robertem Mateją, Łukaszem Kruczkiem i Wojciechem Skupniem zajął rekordowe, trzecie miejsce. Reprezentacja Polski stanęła wtedy po raz pierwszy na podium i przegrała wówczas tylko z Finlandią i Japonią. 15 grudnia 2001 na skoczni w Engelbergu Adam Małysz zajął czwarte miejsce. W owym konkursie został surowo potraktowany przez sędziów, którzy ocenili jego skok notami 16,5-17,5. Dzień później podczas zawodów na tej samej skoczni zwyciężył, a zwycięzca zawodów z poprzedniego dnia, Stephan Hocke został sklasyfikowany na 22. miejscu. W ostatnich dwóch konkursach przed Świętami Bożego Narodzenia w Predazzo (21-22 grudnia) Adam Małysz dwukrotnie zwyciężył, za każdym razem oddając dwa najdłuższe skoki w konkursie.

Turniej Czterech Skoczni – 4. miejsce

• Przed Turniejem Czterech Skoczni w sezonie 2001/2002 polscy kibice skoków zastanawiali się czy Adam Małysz jako pierwszy w historii wygra wszystkie cztery konkursy Turnieju. Tak się nie stało, zakończył Turniej na czwartym miejscu, a wszystkie konkursy wygrał Sven Hannawald. 30 grudnia 2001 w Oberstdorfie zajął piąte miejsce. 1 stycznia 2002 roku w Ga-Pa był trzeci, trzy dni później w Innsbrucku drugi, a 6 stycznia w Bischofshofen dziewiąty.

Pierwszy konkurs Pucharu Świata po zakończeniu turnieju miał miejsce 12 stycznia na skoczni w Willingen. Adam Małysz zajął w nim 4. miejsce. W pierwszym konkursie na Wielkiej Krokwi w Zakopanem 19 stycznia był siódmy. Nazajutrz na tej samej skoczni zwyciężył. Później Polak (podobnie jak cała czołówka PŚ poza Austriakami) nie wziął udziału w zawodach PŚ w Hakubie i Sapporo, szykując się do Igrzysk Olimpijskich w Salt Lake City.

Turniej Skandynawski – 2. miejsce

• W sezonie 2001/2002 Polak zajął w tym turnieju drugie miejsce ustępując jedynie Mattiemu Hautamäkiemu. W pierwszym konkursie rozegranym w Lahti zajął drugie miejsce, przegrywając z Martinem Schmittem (Niemiec w generalnej klasyfikacji zajął trzecie miejsce). Na skoczni w Falun był piąty, by w Trondheim znowu zająć drugie miejsce, tym razem za Mattim Hautamäkim. W ostatnim konkursie w Oslo uplasował się na najniższym stopniu podium. W klasyfikacji generalnej turnieju zgromadził 1033,2 punktów, przegrywając z pierwszym Finem o 14,8 punktów.

23 marca w drużynowym konkursie na Velikance w Planicy wraz z innymi reprezentantami Polski zajęli ostatnie, dziewiąte miejsce. Następnego dnia podczas kwalifikacji do indywidualnego konkursu PŚ, Adam Małysz pobił dotychczasowy rekord Polski, skacząc na 223,5 metra. Sam konkurs został odwołany z powodu niekorzystnych warunków atmosferycznych. W sezonie zgromadził 1475 punktów do klasyfikacji Pucharu Świata i wyprzedził drugiego Svena Hannawalda o 216 punktów.

2002/2003

Mistrzostwa świata – dwa razy 1. miejsce

W 2003 r. na mistrzostwach świata w Val di Fiemme na skoczniach w Predazzo, jako pierwszy skoczek od 29 lat, został mistrzem świata zarówno na średniej jak i na dużej skoczni, przy okazji ustanawiając na nich rekordy (odpowiednio 107,5 i 136 m). Dokonał tego, co udało się przed nim tylko trzem zawodnikom – Wirkoli z Norwegii w 1966 r., Napałkowowi z ZSRR w 1970 r. i Aschenbachowi z NRD w 1974 r.

Puchar Świata – 1. miejsce

W pierwszym konkursie PŚ w sezonie 2002/2003 na skoczni w Kuusamo 29 listopada 2002 Adam Małysz zajął drugie miejsce za Primožem Peterką. Tym samym przekazał żółtą koszulkę lidera Pucharu Świata pierwszy raz od 1,5 roku. 30 listopada na tej samej skoczni był czwarty. 7 grudnia na Granasen w Trondheim skoczek z Wisły zajął piątą pozycję. Następnego dnia na tej samej skoczni był szósty. 14 grudnia w Titisee-Neustadt Adam Małysz stanął na najniższym stopniu podium, przegrywając tylko z Martinem Höllwarthem i Sigurdem Pettersenem. Dzień później na tej samej skoczni uplasował się na szóstym miejscu. 21 grudnia w Engelbergu zajął jedną z trzech w sezonie pozycji poza pierwszą dziesiątką zawodów. Był piętnasty. Dzień później w ostatnim konkursie przed świętami Polak sklasyfikowany został na czwartym miejscu.

Turniej Czterech Skoczni – 3. miejsce

• W 51. Turnieju Czterech Skoczni Adam Małysz zajął trzecie miejsce, przegrywając tylko z Janne Ahonenem i Svenem Hannawaldem. Podczas inauguracji w Oberstdorfie (29 grudnia) został sklasyfikowany na najniższym spośród wszystkich zajętych miejsc w tym Turnieju. Był trzynasty. W konkursie na Große Olympiaschanze zajął drugie miejsce ex aequo z Andreasem Goldbergerem. 4 stycznia na skoczni Bergisel był szósty, a w święto Trzech Króli na Paul-Ausserleitner-Schanze siódmy. W całym Turnieju łącznie zgromadził 959,7 punktów.

11 stycznia na skoczni Ještěd w Libercu zajął 16. miejsce, co było jego najgorszym występem w sezonie. 18 i 19 stycznia podczas zawodów Pucharu Świata w Zakopanem Adam Małysz dwa razy zajął trzecie miejsce, za każdym razem przegrywając ze Svenem Hannawaldem i Florianem Lieglem. 23 stycznia w Hakubie zajął piąte miejsce, bezpośrednio wyprzedzając Janne Ahonena, z którym rywalizował o zwycięstwo w Pucharze Świata. 25 stycznia na Okurayamie w Sapporo był szósty i wyprzedził Ahonena o dwie pozycje. Dzień później na tej samej skoczni Adam Małysz ponownie zajął szóstą lokatę przy 11. miejscu Janne Ahonena. 1 lutego na Kulm w Bad Mitterndorf stanął na najniższym stopniu podium, przegrywając tylko z Lieglem i Hannawaldem. Następnego dnia na tej samej skoczni był czwarty. Po konkursie Adam Małysz nadal zajmował drugie miejsce w klasyfikacji Pucharu Świata, przegrywając z Janne Ahonenem o jeden punkt. Następnie nie wystartował w konkursach w Willingen, wybierając metodę bezpośredniego przygotowania startowego do Mistrzostw Świata w Val di Fiemme. W efekcie, spadł na 4. miejsce w klasyfikacji, wyprzedzony jeszcze przez Svena Hannawalda (został liderem PŚ) i Andreasa Widhölzla.

Turniej Skandynawski – 1. miejsce

• Pierwszymi zawodami po mistrzostwach świata były trzy konkursy rozegrane w ramach Turnieju Nordyckiego. We wszystkich triumfował Adam Małysz, co dało mu drugie w karierze zwycięstwo w całym turnieju. 9 marca 2003 roku na skoczni Holmenkollbakken w Oslo zdobył 133,6 pkt (odbyła się tylko jedna seria konkursowa) i wyprzedził drugiego Floriana Liegla o 14,8 pkt, odnosząc swoje pierwsze pucharowe zwycięstwo w sezonie. Słabe występy trzech najgroźniejszych konkurentów w walce o Kryształową Kulę (Andreas Widhölzl był 10., Sven Hannawald 14. a Janne Ahonen 19.) sprawiły, że Adam Małysz po raz pierwszy w całym sezonie został liderem łącznej punktacji Pucharu Świata. Pięć dni później na skoczni w Lahti wygrał z notą 267,4 pkt, o 4,8 pkt wyprzedzając Mattiego Hautamäki. Podczas ostatniego z konkursów, 15 marca w Lahti zwyciężył z przewagą 8,1 pkt nad Mattim Hautamäki.

22 marca na Velikance w Planicy był drugi, przegrywając o 1,2 punktu z Mattim Hautamäkim. W ostatnim konkursie sezonu, 23 marca Adam Małysz był czwarty, przegrywając z Hautamäkim, Hannawaldem i Hideharu Miyahirą. W całym sezonie zdobył 1357 punktów i wyprzedził drugiego Svena Hannawalda o 122 punkty. Dzięki temu Adam Małysz został pierwszym skoczkiem w historii, który odniósł zwycięstwa w Pucharze Świata trzy sezony z rzędu.

Podczas jednego z treningów na największej na świecie skoczni – Letalnicy w Planicy ustanowił swój rekord życiowy i rekord Polski skacząc 225 m. Tym samym wyrównał ówczesny nieoficjalny rekord świata Andreasa Goldbergera. 2 dni później uzyskał dokładnie tę samą odległość, ustanawiając nowy nieoficjalny rekord Polski w długości lotu. Poprawił ten rekord 13 lutego 2011 roku, podczas zawodów w Vikersund, uzyskując odległość 230,5 m.

2003/2004

Mistrzostwa świata w lotach – 11. miejsce

Mistrzostwa Adam Małysz rozpoczął od skoku na odległość 187,5 metra, co dało mu 6. miejsce. Tracił do prowadzącego Tommy Ingebrigtsena 21,4 pkt. W drugim skoku Małysz uzyskał 215,5 metra i utrzymał szóstą pozycję, tracąc do medalu po pierwszym dniu 13,4 pkt. Drugi dzień Małysz rozpoczął od skoku na odległość 203,5 metra. Po tym skoku spadł na dziewiąte miejsce. Ostatni skok na odległość 196,5 metra nie pozwolił Małyszowi utrzymać się w pierwszej dziesiątce. Zajął 11. miejsce, tracąc do mistrza świata Roara Ljøkelsøya 55 punktów. Wówczas był to najlepszy indywidualny wynik Adama Małysza w karierze podczas mistrzostw świata w lotach. W konkursie drużynowym wraz z Robertem Mateją, Mateuszem Rutkowskim i Wojciechem Skupieniem zajął 8. miejsce.

Puchar Świata – 12. miejsce

Sezon 2003/2004 Adam Małysz rozpoczął od dwóch drugich miejsc w konkursach Pucharu Świata w Kuusamo. 28 listopada przegrał z Mattim Hautamäkim, a dzień później z Sigurdem Pettersenem. W efekcie, po dwóch pierwszych konkursach prowadził w klasyfikacji Pucharu Świata. 6 grudnia na skoczni w Trondheim zajął dziewiąte miejsce. 8 dni później w Titisee-Neustadt uplasował się na 12. pozycji. Na skoczni w Engelbergu 20 grudnia był dziewiąty, przez co Adam Małysz stracił koszulkę i pozycję lidera Pucharu Świata.

Turniej Czterech Skoczni – 15. miejsce

• W Turnieju Czterech Skoczni w sezonie 2003/2004 Adam Małysz tylko raz zajął miejsce w czołowej dziesiątce zawodów. 29 grudnia 2003 w Oberstdorfie był dziewiąty. 1 stycznia 2004 w Garmisch-Partenkirchen zajął 19. pozycję, 4 stycznia w Innsbrucku był 25., a 6 stycznia w Bischofshofen – 20. W całym Turnieju został sklasyfikowany na 15. miejscu, zdobywając łącznie 908,6 punktów, o 158 punktów mniej od zwycięzcy – Sigurda Pettersena.

17 i 18 stycznia 2004 na Wielkiej Krokwi w Zakopanem Adam Małysz dwukrotnie był drugi. W pierwszym konkursie przegrał tylko z Michaelem Uhrmannem, a w drugim tylko z Martinem Höllwarthem. 23 stycznia na skoczni w Hakubie zajął 32. miejsce, pierwszy raz od ponad trzech lat nie zakwalifikował się do drugiej serii. Konkurs rozgrywany był jednak w nierównych warunkach atmosferycznych. Skoczył wówczas 91,5 metra (na skoczni K-120). Trzydziesty zawodnik pierwszej serii skoczył 94 metry. Następnego dnia na Okurayamie w Sapporo Małysz był 12. 25 stycznia na tej samej skoczni zajął 11. pozycję. 7 lutego na mamuciej skoczni w Oberstdorfie uplasował się na 22. miejscu. 14 lutego w Willingen był dziewiętnasty. Podczas piątkowego treningu na skoczni w Park City, 27 lutego 2004 Adam Małysz miał groźny upadek. Małysz na kilkadziesiąt sekund stracił przytomność, jednak ostatecznie skończyło się tylko na otarciach i obiciach<ref>Andrzej Łozowski, Wróć Adam, wróć, Rzeczpospolita.pl, 28.02.2004, http://www.rzeczpospolita.pl/gazeta/wydanie_040228/sport/sport_a_5.html, (ostatni dostęp 29.04.2007).</ref>. Z zeskoku skoczka zabrała karetka sanitarna. Do końca sezonu Adam Małysz nie wystartował i zajął 12. miejsce w końcowej klasyfikacji generalnej Pucharu Świata.

2004/2005

Mistrzostwa świata – 6. i 11. miejsce

W 2005 r. na mistrzostwach świata w Oberstdorfie nie udało się Adamowi Małyszowi obronić tytułów mistrza świata sprzed dwóch lat z Predazzo. Zajął kolejno 6. miejsce na skoczni K-90 oraz 11. miejsce na skoczni K-120.

Puchar Świata – 4. miejsce

W inauguracji sezonu 2004/2005 27 listopada na Ruce w Kuusamo zajął 19. miejsce. Podczas drugiego konkursu na tej samej skoczni ponownie był 19. 4 grudnia na skoczni w Trondheim został sklasyfikowany na 15. pozycji. Dzień później na tej samej skoczni zajął siódme miejsce, dzięki czemu awansował do czołowej "piętnastki" Pucharu Świata i nie musiał brać udziału w kwalifikacjach. 11 grudnia na dużej skoczni w Harrachovie odniósł zwycięstwo, przerywając tym samym passę czterech zwycięstw Janne Ahonena. Następnego dnia Małysz zajął 11. miejsce. 18 grudnia w Engelbergu uplasował się na ósmej lokacie. Na następny dzień, w konkursie na tej samej skoczni był piąty.

Turniej Czterech Skoczni – 4. miejsce

• W Turnieju Czterech Skoczni w sezonie 2004/2005 Adam Małysz zajął czwarte miejsce, przegrywając tylko z Janne Ahonenem, Martinem Höllwarthem i Thomasem Morgensternem. W pierwszym z konkursów, 29 grudnia na Schattenbergschanze zajął trzecie miejsce. 1 stycznia 2005 na skoczni w Garmisch-Partenkirchen był siódmy. Dwa dni później na Bergisel zajął drugą pozycję, tuż za Janne Ahonenem. Podczas ostatniego z konkursów, na skoczni w Bischofshofen był siódmy. W całym Turnieju zdobył łącznie 985,3 punktów, o 58 mniej od zwycięzcy Janne Ahonena.

9 stycznia w Willingen uplasował się na dziewiątym miejscu. Sześć dni później na Kulm w Bad Mitterndorf polski skoczek stanął na najniższym stopniu podium. Przegrał wówczas tylko z Andreasem Widhölzlem i Roarem Ljøkelsøyem. Dzień później na tej samej skoczni Adam Małysz wygrał. 22 stycznia 2005 na Hochfirstschanze w Titisee-Neustadt zajął siódmą pozycję. Dzień później na tej samej skoczni był drugi, tuż za Jakubem Jandą. 29 stycznia na Wielkiej Krokwi zwyciężył ex aequo z Roarem Ljøkelsøyem. Następnego dnia ponownie wygrał. W dwóch kolejnych konkursach, które odbyły się w Sapporo, nie wystartował. 11 lutego podczas próby przedolimpijskiej na skoczni w Pragelato był dziewiąty, dwa miejsca za Kamilem Stochem.

Turniej Skandynawski – 11. miejsce

• W sezonie 2004/2005 Małysz zajął 11. lokatę. W pierwszym konkursie, 6 marca w Lahti uplasował się na siódmej pozycji (125 m i 122 m). Następnie w Kuopio razem z Jakubem Jandą stanął na podium, notując trzecie miejsce. W Lillehammer zajął 22. pozycję, skacząc 125,0 i 114,0 metrów. W ostatnim konkursie w Oslo, uzyskując 117,5 i 118,5 metra, uplasował się na 19. miejscu. Zakończył Turniej, mając na koncie 976,9 punktu.

19 marca na Letalnicy Polak uplasował się na piątej pozycji, przegrywając tylko z Mattim Hautamäkim, Andreasem Widhölzlem, Bjørnem Einarem Romørenem i Roarem Ljøkelsøyem. Podczas ostatniego konkursu w sezonie, 20 marca w Planicy Adam Małysz zajął 15. miejsce. Sezon 2004/2005 zakończył na czwartym miejscu, zdobywając łącznie 1201 punktów do klasyfikacji Pucharu Świata.

2005/2006

Igrzyska olimpijskie – 7. i 14. miejsce

Niepowodzeniem zakończył się start Adama Małysza w Zimowych Igrzyskach Olimpijskich w Turynie na skoczniach w Pragelato. W pierwszym konkursie na średniej skoczni Polak zajął 7. miejsce. Do medalu zabrakło niewiele – dość powiedzieć, że mistrz olimpijski, Norweg Lars Bystøl, w dwóch seriach przeskoczył Małysza zaledwie o metr (101,5 i 103,5 metra przy 101,5 i 102,5 metra Adama). Dawało to nadzieje na walkę o medal w konkursie na dużej skoczni. Niestety, tam Polak spisał się dużo gorzej. Zajął dopiero 14. miejsce, do zwycięzcy, Thomasa Morgensterna tracąc prawie 55 punktów. Strata do brązowego medalisty wyniosła 28 punktów.

Mistrzostwa Świata w lotach – 20. miejsce

Adam Małysz mimo wycofania się z Turnieju Czterech Skoczni wziął udział w mistrzostwach. Były one w jego wykonaniu, jednak najgorsze w całej karierze. Po treningach wydawało się, że nawet może być ciężko walczyć o awans do drugiej serii. Ostatecznie po pierwszym skoku na 177,5 m zajmował 22. miejsce. Drugi skok był jeszcze słabszy (163 m) i Adam po pierwszym dniu zajmował 24. miejsce. Drugi dzień był trochę lepszy. Skoki 171,5 oraz 181,5 m pozwoliły mu przesunąć się na 20. miejsce, jedną pozycję za Robertem Mateją. W konkursie drużynowym polska reprezentacja, wraz z Adamem Małyszem w składzie, zajęła 9. miejsce.

Puchar Świata – 9. miejsce

Pierwszy konkurs Pucharu Świata w sezonie 2005/2006 miał odbyć się 25 listopada w Kuusamo, jednak z powodu silnego wiatru zawody były kilkakrotnie przekładane. W efekcie 26 listopada odbyły się dwa konkursy. W pierwszym z nich Adam Małysz zajął siódme miejsce, a w drugim był piąty. 3 grudnia na skoczni w Lillehammer był dziesiąty. Dzień później na tej samej skoczni uplasował się na piątej lokacie. 10 grudnia na dużej skoczni w Harrachovie skoczek z Wisły zajął ósmą lokatę. Dzień później był 7. Tydzień później w zawodach na skoczni Gross-Titlis-Schanze w Engelbergu uplasował się na 13. miejscu.

Turniej Czterech Skoczni – 35. miejsce

• W sezonie 2005/2006 Adam Małysz wystąpił tylko w dwóch pierwszych konkursach Turnieju Czterech Skoczni. Po startach w konkursach w Oberstdorfie (13. miejsce) i w Garmisch-Partenkirchen (21. miejsce) ówczesny trener reprezentacji – Heinz Kuttin postanowił przygotować go do zawodów Pucharu Świata w Zakopanem i do konkursów podczas olimpiady w Turynie. W efekcie Adam Małysz zajął 35. miejsce w końcowej klasyfikacji 54. Turnieju Czterech Skoczni.

28 stycznia na Wielkiej Krokwi w Zakopanem "Orzeł z Wisły" zajął czwarte miejsce, przegrywając tylko z Mattim Hautamäkim, Tami Kiuru i Janne Ahonenem. Na następny dzień w konkursie na tej samej skoczni był 14. Tydzień później odbyły się dwa konkursy w Sapporo, w których, już niejako tradycyjnie, Polak nie wystartował.

Turniej Skandynawski – 5. miejsce

• W sezonie 2005/2006 "Orzeł z Wisły" uplasował się na piątej pozycji w Turnieju Skandynawskim. 5 marca na skoczni Salpausselkä w Lahti był szósty. Dwa dni później w Kuopio zajął pierwsze w sezonie miejsce na podium, był trzeci, tuż za Andreasem Küttelem i Thomasem Morgensternem. 10 marca na skoczni Lysgårdsbakken w Lillehammer był 11. Dwa dni później na Holmenkollbakken w stolicy Norwegii Adam Małysz zwyciężył, czyniąc to czwarty raz w karierze na tej skoczni. W owym konkursie skoczył w pierwszej serii 130,5 metra, a w drugiej – 124,5. W całym Turnieju zdobył 1068,7 punktu i tracił do czwartego, Andreasa Koflera 0,1 punktu.

18 marca na Letalnicy w Planicy zajął szóstą lokatę. Dzień później w ostatnim konkursie sezonu był ósmy. W końcowej klasyfikacji Pucharu Świata w sezonie 2005/2006 Adam Małysz zajął dziewiąte miejsce, zdobywając łącznie 634 punkty.

2006/2007

Mistrzostwa świata – 1. i 4. miejsce

W 2007 r. na mistrzostwach świata w Sapporo zdobył złoty medal na skoczni K-90 z przewagą 21,5 pkt. nad drugim Simonem Ammannen. Tym samym Małysz stał się najbardziej utytułowanym skoczkiem w historii mistrzostw (4 złote medale i jeden srebrny). Poza tym, nigdy wcześniej zwycięzcy od wicemistrza nie dzieliła tak znaczna różnica punktowa. W drugim z konkursów o mistrzostwo świata Małysz zajął czwarte miejsce.

Puchar Świata – 1. miejsce

Sezon 2006/2007 Adam Małysz rozpoczął od 34. pozycji na skoczni w Kuusamo 24 listopada. Konkurs rozgrywany był jednak w niekorzystnych warunkach atmosferycznych. Z czołowej piętnastki PŚ sezonu 2005/2006 do finałowej serii konkursu w Kuusamo awansował tylko Thomas Morgenstern i Matti Hautamäki. 2 grudnia w Lillehammer Adam Małysz uplasował się na piętnastym miejscu, lecz w pierwszej serii upadł. Następnego dnia na tej samej skoczni stanął na najniższym stopniu podium, przegrywając tylko z Gregorem Schlierenzauerem i Andersem Jacobsenem. Podobnie 16 grudnia w Engelbergu. Dzień później na tej samej skoczni Małysz został sklasyfikowany na szóstej pozycji.

Turniej Czterech Skoczni – 7. miejsce

• W sezonie 2006/2007 zajął siódme miejsce w Turnieju Czterech Skoczni. 30 grudnia 2006 podczas pierwszego z turniejowych konkursów na Schattenbergschanze w Oberstdorfie zajął trzecie miejsce z notą 280,3 punktów (132 m i 134 m). Przegrał wówczas tylko z Gregorem Schlierenzauerem i Andreasem Küttelem. 1 stycznia 2007 podczas konkursu na skoczni w Garmisch-Partenkirchen zajął 12. miejsce z notą 123,9 punktów (120,5 m, druga seria skoków została odwołana). 4 stycznia 2007 na Bergisel w Innsbrucku został sklasyfikowany na szóstej pozycji z notą 249,9 punktów (124 m i 126,5 m). 6 stycznia w ostatnim spośród czterech konkursów Turnieju Czterech Skoczni w Bischofshofen był ósmy, bezpośrednio wyprzedzając Kamila Stocha. Adam Małysz uzyskał wówczas 252,4 punktów po skokach na 129,5 i 133,5 metra. W łącznej klasyfikacji zdobył 906,5 punktów, o 55,4 mniej od Andersa Jacobsena.

13 stycznia zajął ósme miejsce na mamuciej skoczni w Vikersund. 20 stycznia podczas konkursu na Wielkiej Krokwi w Zakopanem zajął piąte miejsce, przegrywając tylko z Rokiem Urbancem, Roarem Ljøkelsøyem, Mattim Hautamäkim i Tomem Hilde. Tydzień później na skoczni Oberstdorfie wygrał pierwsze zawody w sezonie. Było to jego 30. zwycięstwo w konkursach Pucharu Świata. Następnego dnia na tej samej skoczni był czwarty. 3 i 4 lutego w Titisee-Neustadt skoczek z Wisły dwukrotnie triumfował. 7 lutego na skoczni w Klingenthal zajął trzecią lokatę, przegrywając jedynie ze Schlierenzauerem i Ammannem. Trzy dni później na skoczni w Willingen uplasował się na siódmym miejscu.

Turniej Skandynawski – 1. miejsce

• W sezonie 2006/2007 Adam Małysz po raz trzeci w karierze wygrał Turniej Nordycki. Uczynił to jako pierwszy skoczek w historii. 11 marca podczas konkursu w Lahti odniósł swoje 33 zwycięstwo w konkursach Pucharu Świata, tym samym zrównując się z zajmującym drugie miejsce na liście wszech czasów – Niemcem Jensem Weißflogiem. Dwa dni później na Puijo w Kuopio ponownie odniósł zwycięstwo. 17 marca na Holmenkollbakken w Oslo po raz piąty w karierze wygrał zawody Pucharu Świata. Dzięki temu awansował na pierwszą pozycję w klasyfikacji Pucharu Świata. W drugim konkursie na tej samej skoczni zajął 54. miejsce, jednak oddał skok w niekorzystnych warunkach atmosferycznych. Wylądował na 89 metrze, broniąc się przed upadkiem. Tym samym utracił prowadzenie w Pucharze Świata na rzecz Andersa Jacobsena. W klasyfikacji generalnej turnieju zgromadził 822,4 punktów, o 2,1 więcej od drugiego w klasyfikacji Andreasa Koflera.

Podczas ostatniego weekendu w sezonie na Letalnicy w Planicy (23-25 marca) Adam Małysz wygrał wszystkie trzy konkursy. Pierwszy raz w karierze wygrał na tej skoczni. Ponadto pierwszy raz wygrał trzy konkursy Pucharu Świata w przeciągu jednego weekendu. W końcowej klasyfikacji Pucharu Świata wygrał z łączną liczbą punktów – 1453, wyprzedzając drugiego Andersa Jacobsena o 134 punkty. Tym samym Adam Małysz jako drugi skoczek w historii, po Matti Nykänenie czwarty raz sięgnął po Kryształową Kulę.

2007/2008

Mistrzostwa Świata w lotach – 9. miejsce

Adam Małysz do Oberstdorfu na skocznię K – 185 nie jechał jako faworyt, ale mimo to w skokach treningowych plasował się w czołówce. W pierwszej serii mistrzostw uzyskał 207,5 metra i zajmował 6. miejsce, tracąc do lidera 10,4 pkt. W drugiej serii skoczył 211,5 metra i po pierwszym dniu mistrzostw plasował się na 5. miejscu. Do brązowego medalu tracił 11,5 pkt. W trzeciej serii lotów Małysz uzyskał odległość 192,5 metra i spadł na 7. miejsce. W ostatniej serii skoczył 196 metrów i ostatecznie Mistrzostwa Świata w lotach ukończył na dziewiątym miejscu, ze stratą 57,4 pkt do mistrza świata w lotach Gregora Schlierenzauera. W konkursie drużynowym Adam Małysz zajął 10. miejsce<ref name=sklad15/>. Uzyskał odległość 199,5 metra.

Puchar Świata – 12. miejsce

Sezon 2007/2008 Pucharu Świata w skokach narciarskich Małysz rozpoczął od 16. miejsca
w konkursie rozegranym 1 grudnia 2007 roku w fińskim Kuusamo.
W konkursach rozgrywanych 8-9 grudnia w Trondheim zajął odpowiednio siódme i ósme miejsce.
13 grudnia na skoczni Alpenarena HS98 w Villach zajął 10. miejsce. 14 grudnia był dziewiąty, skacząc na odległość 91 i 90 metrów. W przedświątecznych konkursach w Engelbergu – 22 i 23 grudnia zajął 10. i 13. miejsce.

Turniej Czterech Skoczni – 4. miejsce

• W pierwszym konkursie w Oberstdorfie na Schattenbergschanze Małysz zajął 17. miejsce. W noworocznym konkursie na nowo wybudowanej skoczni w Garmisch-Partenkirchen był piąty. Z powodu silnego wiatru zawody w Innsbrucku nie odbyły się, ale zostały przeprowadzone w Bischofshofen, w których Małysz zajął dziewiąte miejsce. W ostatnim konkursie Małysz był szósty. Turniej Czterech Skoczni zakończył na czwartej pozycji.

Tydzień po ostatnich zawodach Turnieju Czterech Skoczni, w konkursie w Predazzo, po nieudanym skoku, zajął 46. miejsce. Dzień później na tej samej skoczni również nie awansował do drugiej serii zawodów, zajmując 40. miejsce po skoku na odległość 111,5 m. Tydzień później na mamuciej skoczni w Harrachovie Małysz skoczył 130 m. Zawody zostały jednak anulowane z powodu niekorzystnych warunków atmosferycznych. Następnego dnia Małysz po raz kolejny nie zakwalifikował się do finałowej serii. Został sklasyfikowany na 36. miejscu. W kolejny weekend zawody odbywały się na Wielkiej Krokwi w Zakopanem. Piątkowy konkurs Małysz ukończył na 11. miejscu, niedzielny przeniesiony z soboty na 4. Następne zawody w japońskim Sapporo Małysz opuścił. Do rywalizacji w Pucharze Świata Małysz powrócił 8 lutego w Libercu, gdzie zajął 7. miejsce. Dzień później był dziewiąty. Podczas kolejnego konkursu rozegranego 17 lutego w Willingen Małysz zajął 11. miejsce.

Turniej Skandynawski – 8. miejsce

• W sezonie 2007/2008 Adam Małysz zajął ósme miejsce w tymże turnieju, łącznie gromadząc 820.2 pkt. W Kuopio zajął siódme i dwunaste miejsce, w Lillehammer, oraz Oslo był jedenasty.

Sezon zakończył się dla Polaka dziewiątym i dwunastym miejscem na skoczni mamuciej w Planicy. W końcowej klasyfikacji Pucharu Świata zajął on 12. miejsce.

2008/2009

Mistrzostwa świata – 22. i 12. miejsce

Na mistrzostwach rozgrywanych w czeskim Libercu Adamowi Małyszowi nie udało się obronić tytułu sprzed dwóch lat. 21 lutego na skoczni normalnej po skokach na 96 i 89.5 metra zajął 22. miejsce. 6 dni później na skoczni K-120, polski skoczek w jednoseryjnym konkursie uzyskał 127 metrów i został sklasyfikowany na 12. pozycji.

W konkursie drużynowym reprezentacja Polski w składzie: Adam Małysz, Stefan Hula, Kamil Stoch i Łukasz Rutkowski zajęła czwarte miejsce, przegrywając o 9,2 punktu ze skoczkami japońskimi (3. miejsce).

Puchar Świata – 13. miejsce

Sezon 2008/2009 rozpoczął 14. miejscem w Kuusamo (29 listopada). W następnym weekendzie (6 – 7 grudnia) w norweskim Trondheim zajął odpowiednio 25. i 27. miejsce. Słabe wyniki uzyskiwane przez niego zdecydowały o wycofaniu go z kolejnych zawodów (13 – 14 grudnia) we włoskim Pragelato. Do rywalizacji Małysz powrócił na przedświąteczne konkursy w szwajcarskim Engelbergu (20 – 21 grudnia). W pierwszym konkursie był 21. a w drugie zawody ukończył na 18. miejscu.

Turniej Czterech Skoczni – 33. miejsce

• W pierwszym konkursie niemiecko-austriackich zawodów wiślanin zajął 27. miejsce. Do drugiej serii konkursu w Oberstdorfie wszedł jako tzw. lucky loser, przegrywając swój pojedynek z Romanem Koudelką. W Garmisch-Partenkirchen odnotował jeden z najgorszych wyników w historii swoich występów w Turnieju. Nie zdołał awansować do drugiej serii, ponieważ przegrał rywalizację z niemieckim skoczkiem Andreasem Wankiem i ostatecznie został sklasyfikowany na 37. miejscu. Trzeci konkurs rozgrywany w Innsbrucku Adam ukończył na 15. miejscu. Po zawodach w stolicy Tyrolu, sam wycofał się z TCS i nie wystąpił w Bischofshofen.

Adam nie wziął także udziału w konkursach lotach narciarskich w austriackim Bad Mitterndorf (10 – 11 stycznia). Skoczek zwrócił się o pomoc do swojego byłego szkoleniowca, Hannu Lepistoe. W kolejnych konkursach w Zakopanem (16 – 17 stycznia) Małysz zajął odpowiednio 8. i 12. miejsce. Podczas próby przedolimpijskiej w kanadyjskim Whistler (24 – 25 stycznia) Małysz powtórzył swój dotychczasowy najlepszy wynik w sezonie (8. miejsce w Zakopanem) i otrzymał tytuł "Man of the Day". W drugim konkursie oddał dwa bardzo dobre skoki i uplasował się na 4. pozycji ponownie otrzymując tytuł zawodnika dnia. Następne konkursy w japońskim Sapporo (31 stycznia – 1 lutego) Małysz opuścił. 8 lutego polski skoczek w dość loteryjnym konkursie w Willingen zajął 27. miejsce. Trzy dni później, w Klingenthal, był 9. W kolejnych zawodach na mamuciej skoczni w Oberstdorfie (14 lutego) nie wystartował.

Turniej Skandynawski – 5. miejsce

• W pierwszym konkursie turnieju, na normalnej skoczni w Lahti, Małysz uplasował się na 24. pozycji. Dwa dni później, 10 marca Adam Małysz podczas swego 300. startu w Pucharze Świata zajął 3. miejsce w fińskim Kuopio. Było to jego pierwsze podium w zawodach Pucharu Świata od blisko dwóch lat. W kolejnych zawodach w norweskim Lillehammer był czwarty. 15 marca na mamuciej skoczni w Vikersund, skokami na odległość 186 i 190 metrów wywalczył 8. miejsce.

Po Turnieju Skandynawskim przyszedł czas na weekend w Planicy. 20 marca polski skoczek w jednoseryjnym konkursie lotów zajął 2. miejsce. Dzień później ze Stefanem Hulą, Łukaszem Rutkowskim i Kamilem Stochem w drużynie zajęli 2. miejsce. Wygrali Norwegowie.
W ostatnim konkursie sezonu, 22 marca zajął 2. miejsce, przegrywając w finale z Harrim Ollim. Zdobył także tytuł Man of the Year, przyznany za zdobycie największej ilości tytułów Man of the Day w sezonie.

2009/2010

Puchar Świata – 5. miejsce

Adam Małysz w kwalifikacjach do inauguracyjnego konkursu w Kuusamo skacząc w bardzo niekorzystnych warunkach atmosferycznych uzyskał 101 metrów co nie dało mu prawa występu w zawodach. Tego samego dnia rozegrano również konkurs drużynowy, w którym wraz z Kamilem Stochem, Krzysztofem Miętusem oraz Piotrem Żyłą zajął 5. miejsce, skacząc 141,5 i 143 m. Tydzień później (5 – 6 grudnia) w norweskim Lillehammer wiślanin uplasował się kolejno na 3. i 8. pozycji. Zawody, które odbyły się 18 grudnia na skoczni w Engelbergu ukończył na 12. miejscu. Dzień później zajął 23. lokatę. W jednoseryjnym konkursie, który odbył się 20 grudnia Małysz zajął 8 pozycję.

Turniej Czterech Skoczni – 9. miejsce

• Adam Małysz w pierwszym konkursie 58. Turnieju Czterech Skoczni, który odbył się w niemieckim Oberstdorfie, uplasował się na 8. pozycji ze stratą 35,5 pkt. do zwycięzcy Andreasa Koflera. Noworoczny konkurs na skoczni w Garmisch-Partenkirchen ukończył na 11. pozycji. 2 dni później polski zawodnik na skoczni Bergisel w Innsbrucku po skokach na odległość 123,5 oraz 118 m. wywalczył 7. lokatę. W ostatnim konkursie TCS w Bischofshofen Polak zajął 18. lokatę. W klasyfikacji generalnej 58. Turnieju Czterech Skoczni uplasował się na dziewiątej pozycji.

Konkurs lotów 9 stycznia 2010 na skoczni w Bad Mitterndorf Polak ukończył na 7. pozycji. Oddał skoki na odległość 187,5 oraz 190,5 metra. Uzyskał za nie notę 357,6 pkt. i do zwycięzcy zawodów Roberta Kranjca stracił 24,9 pkt. W konkursie 10 stycznia na tej samej skoczni oddawał podobne skoki, 188,5 oraz 190 metrów pozwoliły mu zająć 8. miejsce. Polak nie wziął udziału w japońskich konkursach w Sapporo. Wystąpił dopiero 22 i 23 stycznia na Wielkiej Krokwi w Zakopanem. W pierwszym konkursie zajął 5. lokatę, natomiast w drugim był czwarty ze stratą dwóch punktów do trzeciego Thomasa Morgensterna. Konkurs lotów w Oberstdorfie ukończył na 6. miejscu ze stratą ponad 20 punktów do zwycięzcy Andersa Jacobsena. 3 lutego na skoczni w Klingenthal Małysz zajął najwyższą w sezonie drugą lokatę. Przegrał tylko z Simonem Ammannem.

Igrzyska olimpijskie – 2. i 2. miejsce

13 lutego 2010 w Vancouver na igrzyskach olimpijskich w konkursie na normalnej skoczni Adam Małysz zdobył srebrny medal z notą 269,5 pkt, przegrywając z Simonem Ammannem o 7 punktów. 20 lutego Polak oddał skoki na odległość 137 i 133,5 m. i ponownie zdobył srebrny medal, ponownie przegrywając z Simonem Ammannem.

Konkurs drużynowy reprezentacja Polski ukończyła na szóstej pozycji, przegrywając z Austrią, Niemcami, Norwegami, Finami i Japończykami. Adam Małysz oddał skoki na odległości 136,5 oraz 139,5 m.

Puchar Kontynentalny – 56. miejsce

Po powrocie z igrzysk olimpijskich Adam Małysz wziął udział w konkursie skoków w ramach Pucharu Kontynentalnego, które odbywały się w Wiśle na skoczni jego imienia. Małysz triumfował w tych zawodach, dwukrotnie oddając skoki na odległość 126,5 metra.

Turniej Skandynawski – 2. miejsce

7 marca 2010 w pierwszym konkursie Turnieju Nordyckiego na skoczni w Lahti Adam Małysz zajął drugą lokatę, podobnie jak na igrzyskach olimpijskich przegrywając ze Szwajcarem Simonem Ammannem. Było to 80. miejsce na podium Polaka w karierze. W kolejnym konkursie turnieju 9 marca w Kuopio Małysz oddawał skoki na odległość 123 i 123,5 m i ponownie przegrał tylko z Ammannem. W norweskim Lillehammer Adam również znalazł się na podium. Tym razem jednak wywalczył 3. lokatę. Po raz kolejny najlepszy okazał się dwukrotny mistrz olimpijski z Vancouver, a na drugim stopniu podium stanął Austriak Gregor Schlierenzauer. Na skoczni Holmenkollbakken w Oslo Małysz zajął ponownie drugą pozycję za Simonem Ammannem, pomimo, iż po pierwszej serii był trzynasty. Za swoje skoki uzyskał notę 258,7 pkt. i ze zwycięzcą konkursu przegrał o 9 punktów.

Mistrzostwa świata w lotach – 4. miejsce

19 marca 2010 odbyły się dwie serie w ramach mistrzostw świata w lotach w Planicy. W pierwszej próbie Adam Małysz uzyskał 217,5 m i z niewielką przewagą prowadził. Drugi skok Polaka był 2,5 metra krótszy, w związku z czym Małysz spadł na drugie miejsce. Dzień później lądował na odległościach 211 oraz 211,5 m i mistrzostwa ukończył na czwartym miejscu. Do trzeciego w zawodach Andersa Jacobsena stracił zaledwie 0,4 pkt.

2010/2011

Puchar Świata – 3. miejsce

W połowie listopada, na treningach w Lillehammer Orzeł z Wisły przeskoczył skocznię, czego skutkiem okazało się przeciążenie kolana. Kontuzja ta mogła spowodować rezygnację ze startów w Kuusamo<ref>Małysz kontuzjowany, start w Kuusamo zagrożony.</ref>. Udało się jednak doprowadzić do sprawności skoczka, który zdecydował się na start w obu konkursach na skoczni Rukatunturi, zarówno w drużynowym, jak i indywidualnym. Małysz zainaugurował sezon piątym miejscem w konkursie drużynowym, dwukrotnie skacząc najdalej w polskim zespole (140 m i 132,5 m). Indywidualnie zajął 9. lokatę. 1 grudnia w Kuopio powtórzył ten wynik, skacząc 119,5 metra i 120,5 metra. W pierwszym konkursie w Lillehammer zajął 5. miejsce, skacząc w 1. serii 136,5 m (3. odległość i 4. miejsce), a w 2. 133,5 m. Dzień później znowu wrócił na 9. pozycję. W pierwszych zawodach PŚ poza Skandynawią, w Engelbergu, pierwszy raz w sezonie wypadł poza czołową "10." (był 14., w jedynej kolejce osiągnął 124,5 m). W sobotę spisał się zdecydowanie lepiej, skacząc 137 metrów i obejmując prowadzenie po pierwszych pięćdziesięciu skokach. W drugiej serii skoków nie skakał jednak jako ostatni, bo Thomas Morgenstern zgłosił awarię zamka i startował po Polaku<ref>Thomas Morgenstern: "Było mi trudno"</ref>. Polak skoczył 135 m i prowadził. Austriak, który zdołał wystartować, pofrunął pół metra dalej, co przy lepszych notach zapewniło mu wygraną o 2,2 punktu nad drugim Małyszem. Następnego dnia pierwszy skok na odległość 119,5 m dał mu 17. pozycję (był to jednak 4. rezultat pierwszej dziesiątki zawodników PŚ). W drugiej kolejce skoczył najdalej w całym konkursie – 137 metrów. Dzięki słabszym skokom zawodników będących przed Adamem awansował on na trzecie miejsce podium. Małysza wyprzedzili Andreas Kofler i Morgenstern.

W kolejnych zawodach PŚ (po Turnieju Czterech Skoczni) na mamucie w Harrachovie Małysz po raz piąty wskoczył na podium. Zajął 3. miejsce po skokach na odległości 197,5 m i 189 m. Został wyprzedzony jedynie przez Martina Kocha i przez Morgensterna. W konkursie niedzielnym ponownie był trzeci po pierwszej części zawodów (pofrunął 201 metrów), jednak w drugiej skoczył 183,5 metra i spadł na 4. miejsce. W 1. konkursie poza Europą, w Sapporo, Małysz drugi raz w sezonie prowadził po pierwszej kolejce, skacząc najdalej – 132,5 metra, ale w kolejnym skoku skoczył 14,5 m krócej. Szósty raz zajął pozycję w pierwszej trójce, ale Polaka wyprzedził sensacyjnie Niemiec Severin Freund i po raz piąty z kolei Morgenstern. Drugi konkurs był mniej udany, gdyż Małysz zajmował 3. lokatę po pierwszej serii (131 metrów, dalej skoczył tylko Freund), a w drugiej doleciał jedynie do 114 metra i spadł o dwa miejsca na 5. pozycję. 21 stycznia 2011 odniósł pierwsze od prawie czterech lat zwycięstwo w konkursie Pucharu Świata. W Zakopanem w 1. konkursie skoczył najdalej w 1. serii – 138,5 m i miał 4 punkty przewagi nad Freundem, który skoczył 137 m z wyższej belki. W drugiej skoczył dziesięć metrów bliżej, ale mniejsze punkty ujemne za gorszy wiatr i przewaga po pierwszym skoku pozwoliła na 39. wygraną w PŚ i znaczne zbliżenie się w klasyfikacji generalnej do Andreasa Koflera, który w tym konkursie zajął 2. miejsce, oraz do Simona Ammanna. Konkurs sobotni skończył się dla niego dużo gorzej. Dwa niezbyt udane skoki 133,5 m i tylko 125 m zrzuciły go na szóste miejsce, tylko jedną pozycję przed Kamilem Stochem. Podczas 3. konkursu w Zakopanem na Wielkiej Krokwi 23 stycznia 2011 Małysz w pierwszym skoku miał upadek przy lądowaniu na odległość punktu K<ref></ref>. Choć nie odniósł bardzo poważnych obrażeń<ref>Adam Małysz bez poważnego urazu</ref><ref></ref>, to jednak nie wystąpił w 2. serii, choć miał takie prawo<ref>Mimo, że Małysz zajął dopiero 34. miejsce po pierwszej kolejce, to skoczył więcej niż 95% najdłuższej odległości w tej serii, więc mógł skoczyć drugi raz.</ref>. Przez to po raz pierwszy od 1 stycznia 2009 roku nie zdobył punktów w konkursie PŚ, zajmując 32. miejsce<ref></ref>.
W konkursie drużynowym w Willingen Małysz zajął 3. miejsce; wraz z Kamilem Stochem, Piotrem Żyłą i Stefanem Hulą. Było to trzecie drużynowe podium w jego karierze. Lepsze były drużyny Austrii i gospodarzy konkursu – Niemiec.
Następnego dnia w konkursie indywidualnym Adam Małysz zajął 9 miejsce, po skokach na odległość: 135,5 m i 135 m. Zawody wygrał Niemiec Severin Freund. 2 lutego w niemieckim Klingenthal Małysz zajął 7. miejsce. Zwyciężył po raz drugi w karierze Kamil Stoch.
5 lutego zawody odbyły się na skoczni mamuciej w Obersdorfie. Małysz po 2 dobrych skokach (201,5 m i 184,5 m) zajął 6 pozycję. 6 marca na skoczni K-185 w Obersdorfie odbył się konkurs drużynowy. Reprezentacja Polski zajęła 6 miejsce. 12 i 13 lutego zawody PŚ odbyły się na największej mamuciej skoczni świata w Vikersund. Pierwszego dnia Małysz zajął 5. miejsce, następnego 3. (91. miejsce na podium w historii), ustanawiając swój nowy rekord życiowy – 230,5 m. Zawody wygrał Gregor Schlierenzauer. W finałowych zawodach sezonu w Planicy, w ostatnim w swojej karierze konkursie Pucharu Świata, zajął 3. miejsce. Zwycięzcą konkursu był Kamil Stoch. Adam Małysz zajął 3. miejsce w klasyfikacji generalnej Pucharu świata w sezonie 2010/2011. Zajął także 4 miejsce w klasyfikacji lotów. W tym sezonie Polska także po raz pierwszy znalazła się na podium Pucharu Narodów, zajmując 3 miejsce.

Turniej Czterech Skoczni – 6. miejsce

• W kwalifikacjach do pierwszego konkursu Turnieju Czterech Skoczni w Oberstdorfie Małysz zajął 3. miejsce. W pierwszej serii wystąpił w parze z liderem Pucharu Świata Thomasem Morgensternem (Austriak, podobnie jak Andreas Kofler i Simon Ammann, zrezygnował ze skoku kwalifikacyjnego, co oznaczało przesunięcie go na koniec stawki). Rywalizację zdecydowanie przegrał, skacząc 115 metrów, ale zakwalifikował się jednak do drugiej serii z 21. miejsca jako tzw. "lucky loser". Dzięki drugiemu skokowi, w którym osiągnął 131,5 metra, Małysz ostatecznie zajął 11. miejsce. W składającym się z jednej serii konkursie w Garmisch-Partenkirchen Polak startował w parze z Japończykiem Yūtą Watase. Oddając skok na odległość 132 metrów pokonał rywala o 36,9 punktu i stanął na najniższym stopniu podium, przegrywając z Simonem Ammannem i Pawłem Karelinem. Austriacką część turnieju rozpoczął od kolejnego miejsca na podium. Po pierwszej serii wskoczył na drugie miejsce (skoczył 128 m) i w drugiej obronił tę lokatę skokiem 123,5 metra. Przegrał tylko z Austriakiem Thomasem Morgensternem. W klasyfikacji generalnej Turnieju Czterech Skoczni po trzech konkursach Małysz awansował na trzecią pozycję. W ostatnim konkursie w Bischofshofen nie utrzymał jednak tej lokaty. Pierwszą kolejkę zakończył 13. rezultatem, szybując na odległość 124,5 metra – 0,5 m przed punktem K. W drugiej serii skoczył 2 metry dalej i awansował na 10. miejsce, ale Turniej ukończył na 6. pozycji.

Mistrzostwa świata – 3. i 11. miejsce

26 lutego Adam Małysz zdobył brązowy medal na skoczni normalnej Midtstubakken (K-95). Polak oddał skoki na odległość 97,5 m oraz 102,5 m. Był to 6. medal Małysza w MŚ i pierwszy brązowy. Złoty medal wywalczył Thomas Morgenstern<ref></ref>.
Podczas odbywanego dzień później konkursu drużynowego na tej samej skoczni oddał skoki na odległość 104,5 m i 106,5 m. Polska ulokowała się na 4. pozycji<ref></ref>.
3 marca rozegrano konkurs indywidualny na skoczni Holmenkollbakken (K-120). Małysz oddał skoki o długości 126 m oraz 130,5 m i uplasował się na 11. miejscu<ref></ref>. Tego samego dnia Adam Małysz w wywiadzie telewizyjnym dla TVP zapowiedział zakończenie sportowej kariery z końcem bieżącego sezonu. 26 marca 2011 w Zakopanem miały się odbyć specjalne pożegnalne zawody<ref name="konieckariery"></ref><ref name="Bull's Eye"></ref>
5 marca, podczas zawodów drużynowych na skoczni Holmenkollbakken oddał skok na odległość 135,5 m (druga seria nie odbyła się), a Polska zajęła 5 miejsce<ref name=sklad15/><ref></ref>.

Benefis

26 marca 2011 roku odbył się benefis Małysza<ref name="Bull's Eye"/><ref name="oficjalna"></ref>, zorganizowany przez szwajcarską spółkę Transcontinental Services AG i Testa Communications na Wielkiej Krokwi w Zakopanem. Oficjalna nazwa imprezy to "Adam’s Bull’s Eye" – miała polegać na skakaniu do wylosowanych wcześniej na kole fortuny odległościach od 120 do 134 metrów. Zawodnicy mogli samodzielnie wybrać belkę startową, z której chcieli skakać. Za trafienie w cel miało zostać przyznane 100 punktów, natomiast każdy metr różnicy oznaczałby 10 punktów mniej dla skoczka<ref></ref>.
Zawody nie doszły do skutku z powodu niekorzystnych warunków atmosferycznych (obfite opady śniegu i zmienne podmuchy wiatru). Zaproszeni skoczkowie zjechali wspólnie spod skoczni, po czym jedenastu z nich wykonało niemierzone skoki<ref></ref>. Adam skoczył jako ostatni. Wylądował w granicach 120 metrów. Na zeskoku czekali na niego koledzy –
Po wylądowaniu przejechał pod szpalerem z nart utworzonym przez skoczków. Potem koledzy Małysza, Kamil Stoch i Stefan Hula, podnieśli go i na ramionach nieśli wokół zeskoku.

Na zawodach pojawili się następujący skoczkowie: Polacy Kamil Stoch, Piotr Żyła, Marcin Bachleda, Stefan Hula i kombinator norweski Adam Cieślar, Rosjanie: Ilja Rosliakov i Denis Kornilov, Niemcy: Martin Schmitt i Michael Uhrmann, Ukrainiec Witalij Szumbareć oraz Matti Hautamäki, Bjørn Einar Romøren, Simon Ammann,Thomas Morgenstern, Gregor Schlierenzauer, Martin Koch i Jakub Janda. Dodatkowo pojawili się bez czynnego udziału Andreas Goldberger i Sven Hannawald<ref></ref>.

Na imprezie nie pojawili się niektórzy zaproszeni skoczkowie: Andreas Kofler<ref></ref>, Janne Ahonen<ref></ref>, a także sporo reprezentantów Norwegii, ze względu na odbywające się w tym czasie Mistrzostwa Norwegii, m.in. Tom Hilde<ref name="hilde"></ref>.

26 marca odbył się specjalny odcinek programu Kawa czy herbata?, emitowany z Zakopanego, do którego zaproszono Adama Małysza<ref name="aktualnosci"></ref>, z którym rozmawiano o jego karierze, jej zakończeniu i życiu. Wręczono mu prezenty – m.in. złoty telewizor, pamiątkowy kostium skoczka z wymienionymi zwycięstwami. Zaproszono go też na śniadanie, gdzie serwowane były jego ulubione dania.
Na śniadanie zaproszono także jego rodzinę, komentatorów sportowych, skoczków i trenerów. W dniu benefisu podczas uroczystej sesji rady miasta, Adamowi Małyszowi został nadany tytuł honorowego obywatela Zakopanego<ref></ref>.

W trakcie benefisu odbył się koncert, w trakcie którego wystąpili: Wilki, Brathanki, Blue Cafe, Kasia Wilk, Piotr Cugowski, Patrycja Markowska, Grzegorz Skawiński oraz Papa Dance<ref name="skijumping"></ref>.
Odbyły się też akrobacje śmigłowcem i pokaz skoków spadochronowych<ref name="bolkow"></ref><ref></ref>.

Na benefisie był obecny Prezydent RP Bronisław Komorowski, który pogratulował Adamowi Małyszowi wraz z Pierwszą Damą Anną Komorowską<ref name="prp"></ref>.

Klasyfikacje wszech czasów

Adam Małysz jest na pierwszej pozycji w klasyfikacji wszech czasów mistrzostw świata, jeśli nie uwzględnić medali z konkursów drużynowych oraz medali z igrzysk olimpijskich. Do 1980 r. każdy medalista igrzysk olimpijskich zostawał automatycznie medalistą mistrzostw świata.

W historii MŚ, łącznie z medalami z igrzysk, lepsi od niego są: Norweg Birger Ruud i Szwajcar Simon Ammann. Pierwszy zdobył w latach 1931-1939 pięć złotych i dwa srebrne medale, trzy z nich (dwa złote i jeden srebrny) wywalczył na ZIO. Ammann natomiast posiada pięć złotych, jeden srebrny i dwa brązowe medale. Trzecie miejsce w zestawieniu zajmuje polski skoczek, mając łącznie cztery złote, cztery srebrne i dwa brązowe medale. 13 lutego 2010 roku zdobywając srebrny medal na skoczni normalnej podczas igrzysk olimpijskich w Vancouver wyprzedził Fina Mattiego Nykänena oraz Niemca Jensa Weißfloga. Małysz jednakże może się poszczycić najwiekszą liczbą indywidualnych krążków, ogółem zdobył ich aż dziesięć (sześć na mistrzostwach świata i cztery na igrzyskach olimpijskich).

Jest także drugi, za Mattim Nykänenem pod względem liczby zwycięstw w zawodach Pucharu Świata. Ma ich 39, a Nykänen 46. Pod względem liczby miejsc na podium Adam jest także drugi. Lokaty w pierwszej trójce konkursów zajmował 92 razy i w klasyfikacji tej przegrywa z Finem Janne Ahonenem, który 108 razy stawał na podium.

Miejsca w klasyfikacji poszczególnych turniejów

{ class=wikitable style="text-align: center"

!Turniej
!2011
!2010
!2009
!2008
!2007
!2006
!2005
!2004
!2003
!2002
!2001
!2000
!1999
!1998
!1997
!1996
!1995

align=leftPuchar Świata
bgcolor=ffdf9f3
5
13
12
bgcolor=gold1
9
4
12
bgcolor=gold1
bgcolor=gold1
bgcolor=gold1
28
46
57
10
7
51

align=leftPuchar Świata w lotach
4
8
7
16
bgcolor=gold1
7
4
22
bgcolor=ffdf9f3
–
bgcolor=silver2
15
40
–
48
18
–

align=leftTurniej Czterech Skoczni
6
9
33
4
7
35
4
15
bgcolor=ffdf9f3
4
bgcolor=gold1
31
43
30
8
23
55

align=leftTurniej Nordycki
X
bgcolor=silver2
5
8
bgcolor=gold1
5
11
–
bgcolor=gold1
bgcolor=silver2
bgcolor=gold1
20
16
–
5
X
X

align=leftLetnie Grand Prix
–
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=ffdf9f3
34
bgcolor=silver2
bgcolor=gold1
42
bgcolor=gold1
–
10
bgcolor=gold1
19
54
–
21
6
66

align=leftTurniej Czterech Narodów
–
bgcolor=gold1
bgcolor=silver2
49
bgcolor=silver2
bgcolor=silver2
X
X
X
X
X
X
X
X
X
X
X
}

Osiągnięcia

Igrzyska Olimpijskie

w 2010 roku.

Indywidualnie

{ width=70% cellpadding=3
bgcolor=f7f7f7
width=28%1998 Nagano/Hakuba
width=5% align=center–
51. miejsce (K-90), 52. miejsce (K-120)

width=28%2002 Salt Lake City/Park City
width=5% align=center–
brązowy medal (K-90), srebrny medal (K-120)
bgcolor=f7f7f7
width=28%2006 Turyn/Pragelato
width=5% align=center–
7. miejsce (K-95), 14. miejsce (K-125)

width=28%2010 Vancouver/Whistler
width=5% align=center–
srebrny medal (K-95), srebrny medal (K-125)
}

Drużynowo

{ width=70% cellpadding=3
bgcolor=f7f7f7
width=28%1998 Nagano/Hakuba
width=5% align=center–
8. miejsce<ref name=sklad/>

width=28%2002 Salt Lake City/Park City
width=5% align=center–
6. miejsce<ref name=sklad2/>
bgcolor=f7f7f7
width=28%2006 Turyn/Pragelato
width=5% align=center–
5. miejsce<ref name=sklad3/>

width=28%2010 Vancouver/Whistler
width=5% align=center–
6. miejsce<ref name=sklad12/>
}

Starty A. Małysza na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo

{ width=100% style="font-size: 89%; text-align:center" class=wikitable

! Miejsce
! Dzień
! Rok
! Miejscowość
! Skocznia
! Punkt K
! HS
! Konkurs
! Skok 1
! Skok 2
! Nota
! Strata
! Zwycięzca

align=right11 lutego
align=left Hakuba
align=leftOlimpijska

align=right15 lutego
align=left Hakuba
align=leftOlimpijska

align=right17 lutego
align=left Hakuba
align=leftOlimpijska
bgcolor=CC9966
align=right10 lutego
align=left Park City
align=leftUtah Olympic Park
bgcolor=Silver
align=right13 lutego
align=left Park City
align=leftUtah Olympic Park

align=right18 lutego
align=left Park City
align=leftUtah Olympic Park

align=right12 lutego
align=left Pragelato
align=leftTrampolino a Monte

align=right18 lutego
align=left Pragelato
align=leftTrampolino a Monte

align=right20 lutego
align=left Pragelato
align=leftTrampolino a Monte
bgcolor=Silver
align=right13 lutego
align=left Whistler
align=leftWhistler Olympic Park
bgcolor=Silver
align=right20 lutego
align=left Whistler
align=leftWhistler Olympic Park

align=right22 lutego
align=left Whistler
align=leftWhistler Olympic Park

}

Mistrzostwa świata w skokach narciarskich

Indywidualnie

{ width=100% cellpadding=3
bgcolor=f7f7f7
width=29%1995 Thunder Bay
width=5% align=center–
10. miejsce (K-90), 11. miejsce (K-120)

width=29%1997 Trondheim
width=5% align=center–
14. miejsce (K-90), 36. miejsce (K-120)
bgcolor=f7f7f7
width=29%1999 Ramsau
width=5% align=center–
37. miejsce (K-120), 27. miejsce (K-90)

width=29%2001 Lahti
width=5% align=center–
srebrny medal (K-116), złoty medal (K-90)
bgcolor=f7f7f7
width=29%2003 Val di Fiemme/Predazzo
width=5% align=center–
złoty medal (K-120), złoty medal (K-95)

width=29%2005 Oberstdorf
width=5% align=center–
6. miejsce (K-90), 11. miejsce (K-120)
bgcolor=f7f7f7
width=29%2007 Sapporo
width=5% align=center–
4. miejsce (K-120), złoty medal (K-90)

width=29%2009 Liberec
width=5% align=center–
22. miejsce (K-90), 12. miejsce (K-120)
bgcolor=f7f7f7
width=29%2011 Oslo
width=5% align=center–
brązowy medal (K-95), 11. miejsce (K-120)
}

Drużynowo

{ width=100% cellpadding=3
bgcolor=f7f7f7
width=29%1997 Trondheim
width=5% align=center–
10. miejsce<ref name=sklad4/>

width=29%1999 Ramsau
width=5% align=center–
9. miejsce<ref name=sklad5/>
bgcolor=f7f7f7
width=29%2001 Lahti
width=5% align=center–
8. miejsce (K-116)<ref name=sklad6/>, 5. miejsce (K-90)<ref name=sklad7/>

width=29%2003 Val di Fiemme/Predazzo
width=5% align=center–
7. miejsce<ref name=sklad8/>
bgcolor=f7f7f7
width=29%2005 Oberstdorf
width=5% align=center–
6. miejsce (K-90)<ref name=sklad9/>, 9. miejsce (K-120)<ref name=sklad10/>

width=29%2007 Sapporo
width=5% align=center–
5. miejsce<ref name=sklad11/>
bgcolor=f7f7f7
width=29%2009 Liberec
width=5% align=center–
4. miejsce<ref name=sklad12/>

width=29%2011 Oslo
width=5% align=center–
4. miejsce (K-95)<ref name=sklad15/>,5. miejsce (K-120)<ref name=sklad15/>
}

Starty A. Małysza na mistrzostwach świata – szczegółowo

{ width=100% style="font-size: 89%; text-align:center" class=wikitable

! Miejsce
! Dzień
! Rok
! Miejscowość
! Skocznia
! Punkt K
! HS
! Konkurs
! Skok 1
! Skok 2
! Nota
! Strata
! Zwycięzca

align=right12 marca
align=left Thunder Bay
align=leftNormal Thunder

align=right18 marca
align=left Thunder Bay
align=leftBig Thunder

align=right22 lutego
align=left Trondheim
align=leftGranåsen

align=right27 lutego
align=left Trondheim
align=leftGranåsen

align=right1 marca
align=left Trondheim
align=leftGranåsen

align=right21 lutego
align=left Bischofshofen
align=leftPaul-Ausserleitner-Schanze

align=right23 lutego
align=left Bischofshofen
align=leftPaul-Ausserleitner-Schanze

align=right26 lutego
align=left Ramsau
align=leftMattenschanze
bgcolor=Silver
align=right19 lutego
align=left Lahti
align=leftSalpausselkä
bgcolor=EFD00D
align=right23 lutego
align=left Lahti
align=leftSalpausselkä

align=right24 lutego
align=left Lahti
align=leftSalpausselkä

align=right25 lutego
align=left Lahti
align=leftSalpausselkä
bgcolor=EFD00D
align=right22 lutego
align=left Predazzo
align=leftTrampolino Dal Ben

align=right23 lutego
align=left Predazzo
align=leftTrampolino Dal Ben
bgcolor=EFD00D
align=right28 lutego
align=left Predazzo
align=leftTrampolino Dal Ben

align=right19 lutego
align=left Oberstdorf
align=leftSchattenbergschanze

align=right20 lutego
align=left Oberstdorf
align=leftSchattenbergschanze

align=right25 lutego
align=left Oberstdorf
align=leftSchattenbergschanze

align=right26 lutego
align=left Oberstdorf
align=leftSchattenbergschanze

align=right24 lutego
align=left Sapporo
align=leftŌkurayama

align=right25 lutego
align=left Sapporo
align=leftŌkurayama
bgcolor=EFD00D
align=right3 marca
align=left Sapporo
align=leftMiyanomori

align=right21 lutego
align=left Liberec
align=leftJeštěd

align=right27 lutego
align=left Liberec
align=leftJeštěd

align=right28 lutego
align=left Liberec
align=leftJeštěd
bgcolor=CC9966
align=right26 lutego
align=left Oslo
align=leftMidtstubakken

align=right27 lutego
align=left Oslo
align=leftMidtstubakken

align=right3 marca
align=left Oslo
align=leftHolmenkollbakken

align=right5 marca
align=left Oslo
align=leftHolmenkollbakken

}

Mistrzostwa świata w lotach narciarskich

Indywidualnie

{ width=100% cellpadding=3
bgcolor=f7f7f7
width=28% 1996 Tauplitz/Bad Mitterndorf
width=5% align=center–
14. miejsce

width=28%2000 Vikersund
width=5% align=center–
16. miejsce
bgcolor=f7f7f7
width=28%2002 Harrachov
width=5% align=center–
18. miejsce

width=28%2004 Planica
width=5% align=center–
11. miejsce
bgcolor=f7f7f7
width=28%2006 Tauplitz/Bad Mitterndorf
width=5% align=center–
20. miejsce

width=28%2008 Oberstdorf
width=5% align=center–
9. miejsce
bgcolor=f7f7f7
width=28%2010 Planica
width=5% align=center–
4. miejsce
}

Drużynowo

{ width=100% cellpadding=3
bgcolor=f7f7f7
width=28% 2004 Planica
width=5% align=center–
8. miejsce<ref name=sklad13/>

width=28%2006 Tauplitz/Bad Mitterndorf
width=5% align=center–
9. miejsce<ref name=sklad3/>
bgcolor=f7f7f7
width=28%2008 Oberstdorf
width=5% align=center–
10. miejsce<ref name=sklad15/>

width=28% 2010 Planica
width=5% align=center–
4. miejsce<ref name=sklad12/>
}

Starty A. Małysza na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo

{ width=100% style="font-size: 89%; text-align:center" class=wikitable

! Miejsce
! Dzień
! Rok
! Miejscowość
! Skocznia
! Punkt K
! HS
! Konkurs
! Skok 1
! Skok 2
! Skok 3
! Skok 4
! Nota
! Strata
! Zwycięzca

align=right10-11 lutego
align=left Bad Mitterndorf
align=leftKulm

align=right12-14 lutego
align=left Vikersund
align=leftVikersundbakken

align=right9-10 marca
align=left Harrachov
align=leftČerťák

align=right20-21 lutego
align=left Planica
align=leftVelikanka

align=right22 lutego
align=left Planica
align=leftVelikanka
2207,5 m
2200,5 m

align=right13-14 stycznia
align=left Bad Mitterndorf
align=leftKulm

align=right15 stycznia
align=left Bad Mitterndorf
align=leftKulm
2163,0 m
2—<ref name=poza30/>

align=right22-23 lutego
align=left Oberstdorf
align=leftIm. Heiniego Klopfera

align=right24 lutego
align=left Oberstdorf
align=leftIm. Heiniego Klopfera
2199,0 m
2—<ref name=poza30/>

align=right19-20 marca
align=left Planica
align=leftLetalnica

align=right21 marca
align=left Planica
align=leftLetalnica
2218,5 m
2213,5 m

}

Puchar Świata

Adam Małysz, który w sumie zdobył 39 wygranych w Pucharze Świata, jest jednym z dwóch skoczków narciarskich w historii (obok Mattiego Nykänena – 46 wygranych konkursów), który czterokrotnie zwyciężył w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata.

{ class=wikitable style="text-align: center" width=250

! Sezon
! Miejsce

1994/1995
51.

1995/1996
7.

1996/1997
10.

1997/1998
57.

1998/1999
46.

1999/2000
28.
bgcolor=gold
2000/2001
1.
bgcolor=gold
2001/2002
1.
bgcolor=gold
2002/2003
1.

2003/2004
12.

2004/2005
4.

2005/2006
9.
bgcolor=gold
2006/2007
1.

2007/2008
12.

2008/2009
13.

2009/2010
5.
bgcolor=CC9966
2010/2011
3.
}

Zwycięstwa w konkursach Pucharu Świata chronologicznie

Małysz mając na koncie 39 zwycięstw jest drugim zawodnikiem w historii pod względem liczby zwycięstw w konkursach Pucharu Świata, za Matti Nykänenem (46 triumfów). Jako jedyny skoczek narciarski pięć razy wygrał zawody Pucharu Świata na skoczni Holmenkollbakken w Oslo. Nikt poza Małyszem nie zwyciężył trzykrotnie w jednym roku na mamuciej skoczni w słoweńskiej Planicy.

{ width=100% style="font-size: 89%; text-align:center" class=wikitable

! Nr
! Dzień
! Rok
! Miejscowość
! Skocznia
! Punkt K
! HS
! Skok 1
! Skok 2
! Nota
! Przypisy

align=right17 marca
align=left Oslo
align=leftHolmenkollbakken
bgcolor=DCDCDC
align=right18 stycznia
align=left Sapporo
align=leftMiyanomori

align=right26 stycznia
align=left Hakuba
align=leftOlimpijska
bgcolor=DCDCDC
align=right4 stycznia
align=left Innsbruck
align=leftBergisel
align=left* TCS 2000/2001

align=right6 stycznia
align=left Bischofshofen
align=leftim. Paula Ausserleitnera
align=left* TCS 2000/2001
bgcolor=DCDCDC
align=right13 stycznia
align=left Harrachov
align=leftČertak
align=left* Loty 2000/2001

align=right14 stycznia
align=left Harrachov
align=leftČertak
align=left* Loty 2000/2001
bgcolor=DCDCDC
align=right20 stycznia
align=left Park City
align=leftUtah Olimpic Park

align=right27 stycznia
align=left Sapporo
align=leftŌkurayama
bgcolor=DCDCDC
align=right28 stycznia
align=left Sapporo
align=leftŌkurayama

align=right4 lutego
align=left Willingen
align=leftMühlenkopfschanze
bgcolor=DCDCDC
align=right7 marca
align=left Falun
align=leftLugnets
align=left* T. Nordycki 2001

align=right9 marca
align=left Trondheim
align=leftGranåsen
align=left* T. Nordycki 2001
bgcolor=DCDCDC
align=right11 marca
align=left Oslo
align=leftHolmenkollbakken
align=left* T. Nordycki 2001

align=right23 listopada
align=left Kuopio
align=leftPuijo
bgcolor=DCDCDC
align=right1 grudnia
align=left Titisee-Neustadt
align=leftHochfirstschanze

align=right8 grudnia
align=left Villach
align=leftAlpenarena
bgcolor=DCDCDC
align=right16 grudnia
align=left Engelberg
align=leftGross-Titlis-Schanze

align=right21 grudnia
align=left Predazzo
align=leftTrampolino Dal Ben
bgcolor=DCDCDC
align=right22 grudnia
align=left Predazzo
align=leftTrampolino Dal Ben

align=right20 stycznia
align=left Zakopane
align=leftWielka Krokiew
bgcolor=DCDCDC
align=right9 marca
align=left Oslo
align=leftHolmenkollbakken
align=left* T. Nordycki 2003

align=right14 marca
align=left Lahti
align=leftSalpausselkä
align=left* T. Nordycki 2003
bgcolor=DCDCDC
align=right15 marca
align=left Lahti
align=leftSalpausselkä
align=left* T. Nordycki 2003

align=right11 grudnia
align=left Harrachov
align=leftČerťák
bgcolor=DCDCDC
align=right16 stycznia
align=left Bad Mitterndorf
align=leftKulm
align=left* Loty 2004/2005

align=right29 stycznia
align=left Zakopane
align=leftWielka Krokiew
align=left* Wspólnie z Roarem Ljøkelsøyem
bgcolor=DCDCDC
align=right30 stycznia
align=left Zakopane
align=leftWielka Krokiew

align=right12 marca
align=left Oslo
align=leftHolmenkollbakken
align=left* T. Nordycki 2006
bgcolor=DCDCDC
align=right27 stycznia
align=left Oberstdorf
align=leftSchattenbergschanze

align=right3 lutego
align=left Titisee-Neustadt
align=leftHochfirstschanze
bgcolor=DCDCDC
align=right4 lutego
align=left Titisee-Neustadt
align=leftHochfirstschanze

align=right11 marca
align=left Lahti
align=leftSalpausselkä
align=left* T. Nordycki 2007
bgcolor=DCDCDC
align=right13 marca
align=left Kuopio
align=leftPuijo
align=left* T. Nordycki 2007

align=right17 marca
align=left Oslo
align=leftHolmenkollbakken
align=left* T. Nordycki 2007
bgcolor=DCDCDC
align=right23 marca
align=left Planica
align=leftLetalnica
align=left * Loty 2006/2007

align=right24 marca
align=left Planica
align=leftLetalnica
align=left * Loty 2006/2007
bgcolor=DCDCDC
align=right25 marca
align=left Planica
align=leftLetalnica
align=left * Loty 2006/2007

align=right21 stycznia
align=left Zakopane
align=leftWielka Krokiew

}

Zwycięstwa w konkursach PŚ – noty sędziów

{ width=100% style="font-size: 89%; text-align:center" class=wikitable

!Lp
!Data
!Miejscowość
!Skocznia
!K
!HS
!Skok
!Nota A
!Nota B
!Nota C
!Nota D
!Nota E
!Nota (skok)
!Nota (styl)
!Nota łączna
!Nota końcowa

21.
2 align=left17 marca 1996
2 align=left Oslo
2 align=leftHolmenkollbakken
2K110
2–
2249,4 pkt

bgcolor=DCDCDC
22.
2 align=left18 stycznia 1997
2 align=left Sapporo
2 align=leftMiyanomori
2K90
2–
2239,0 pkt
bgcolor=DCDCDC

23.
2 align=left26 stycznia 1997
2 align=left Hakuba
2 align=leftOlimpijska
2K120
2–
2246,7 pkt

bgcolor=DCDCDC
24.
2 align=left4 stycznia 2001
2 align=left Innsbruck
2 align=leftBergisel
2K108
2–
2259,2 pkt
bgcolor=DCDCDC

25.
2 align=left6 stycznia 2001
2 align=left Bischofshofen
2 align=leftim. Paula Ausserleitnera
2K120
2–
2274,8 pkt

bgcolor=DCDCDC
26.
2 align=left13 stycznia 2001
2 align=left Harrachov
2 align=leftČerťák
2K185
2–
2392,7 pkt
bgcolor=DCDCDC

27.
2 align=left14 stycznia 2001
2 align=left Harrachov
2 align=leftČerťák
2K185
2–
2397,8 pkt

bgcolor=DCDCDC
28.
2 align=left20 stycznia 2001
2 align=left Park City
2 align=leftUtah Olimpic Park
2K120
2–
2276,4 pkt
bgcolor=DCDCDC

29.
2 align=left27 stycznia 2001
2 align=left Sapporo
2 align=leftŌkurayama
2K120
2–
2282,3 pkt

bgcolor=DCDCDC
210.
2 align=left28 stycznia 2001
2 align=left Sapporo
2 align=leftŌkurayama
2K120
2–
2283,8 pkt
bgcolor=DCDCDC

211.
2 align=left4 lutego 2001
2 align=left Willingen
2 align=leftMühlenkopfschanze
2K120
2–
2316,0 pkt

bgcolor=DCDCDC
212.
2 align=left7 marca 2001
2 align=left Falun
2 align=leftLugnet
2K115
2–
2259,8 pkt
bgcolor=DCDCDC

213.
2 align=left9 marca 2001
2 align=left Trondheim
2 align=leftGranåsen
2K120
2–
2254,6 pkt

bgcolor=DCDCDC
214.
2 align=left11 marca 2001
2 align=left Oslo
2 align=leftHolmenkollbakken
2K115
2–
2134,1 pkt
bgcolor=DCDCDC

215.
2 align=left23 listopada 2001
2 align=left Kuopio
2 align=leftPuijo
2K120
2–
2254,0 pkt

bgcolor=DCDCDC
216.
2 align=left1 grudnia 2001
2 align=left Titisee-Neustadt
2 align=leftHochfirstschanze
2K120
2–
2297,6 pkt
bgcolor=DCDCDC

217.
2 align=left8 grudnia 2001
2 align=left Villach
2 align=leftAlpenarena
2K90
2–
2271,5 pkt

bgcolor=DCDCDC
218.
2 align=left16 grudnia 2001
2 align=left Engelberg
2 align=leftGross-Titlis-Schanze
2K120
2–
2281,7 pkt
bgcolor=DCDCDC

219.
2 align=left21 grudnia 2001
2 align=left Predazzo
2 align=leftTrampolino Dal Ben
2K120
2–
2272,8 pkt

bgcolor=DCDCDC
220.
2 align=left22 grudnia 2001
2 align=left Predazzo
2 align=leftTrampolino Dal Ben
2K120
2–
2282,1 pkt
bgcolor=DCDCDC

221.
2 align=left20 stycznia 2002
2 align=left Zakopane
2 align=leftWielka Krokiew
2K120
2–
2262,1 pkt

bgcolor=DCDCDC
222.
2 align=left9 marca 2003
2 align=left Oslo
2 align=leftHolmenkollbakken
2K115
2–
2133,6 pkt
bgcolor=DCDCDC

223.
2 align=left14 marca 2003
2 align=left Lahti
2 align=leftSalpausselkä
2K116
2–
2267,4 pkt

bgcolor=DCDCDC
224.
2 align=left15 marca 2003
2 align=left Lahti
2 align=leftSalpausselkä
2K116
2–
2289,6 pkt
bgcolor=DCDCDC

225.
2 align=left11 grudnia 2004
2 align=left Harrachov
2 align=leftČerťák
2K125
2HS142
2284,2 pkt

bgcolor=DCDCDC
226.
2 align=left16 stycznia 2005
2 align=left Bad Mitterndorf
2 align=leftKulm
2K185
2HS200
2412,3 pkt
bgcolor=DCDCDC

227.
2 align=left29 stycznia 2005
2 align=left Zakopane
2 align=leftWielka Krokiew
2K120
2HS134
2268,9 pkt

bgcolor=DCDCDC
228.
2 align=left30 stycznia 2005
2 align=left Zakopane
2 align=leftWielka Krokiew
2K120
2HS134
2278,2 pkt
bgcolor=DCDCDC

229.
2 align=left12 marca 2006
2 align=left Oslo
2 align=leftHolmenkollbakken
2K115
2HS128
2279,0 pkt

bgcolor=DCDCDC
230.
2 align=left27 stycznia 2007
2 align=left Oberstdorf
2 align=leftSchattenbergschanze
2K120
2HS137
2283,1 pkt
bgcolor=DCDCDC

231.
2 align=left3 lutego 2007
2 align=left Titisee-Neustadt
2 align=leftHochfirstschanze
2K125
2HS142
2293,8 pkt

bgcolor=DCDCDC
232.
2 align=left4 lutego 2007
2 align=left Titisee-Neustadt
2 align=leftHochfirstschanze
2K125
2HS142
2257,7 pkt
bgcolor=DCDCDC

233.
2 align=left11 marca 2007
2 align=left Lahti
2 align=leftSalpausselkä
2K116
2HS130
2265,8 pkt

bgcolor=DCDCDC
234.
2 align=left13 marca 2007
2 align=left Kuopio
2 align=leftPuijo
2K120
2HS127
2229,0 pkt
bgcolor=DCDCDC

235.
2 align=left17 marca 2007
2 align=left Oslo
2 align=leftHolmenkollbakken
2K115
2HS128
2272,9 pkt

bgcolor=DCDCDC
236.
2 align=left23 marca 2007
2 align=left Planica
2 align=leftLetalnica
2K185
2HS215
2423,5 pkt
bgcolor=DCDCDC

237.
2 align=left24 marca 2007
2 align=left Planica
2 align=leftLetalnica
2K185
2HS215
2419,6 pkt

bgcolor=DCDCDC
238.
2 align=left25 marca 2007
2 align=left Planica
2 align=leftLetalnica
2K185
2HS215
2215,0 pkt
bgcolor=DCDCDC

239.
2 align=left21 stycznia 2011
2 align=left Zakopane
2 align=leftWielka Krokiew
2K120
2HS134
2269,9 pkt

}

Miejsca na podium

{ class=wikitable style="text-align: center"
bgcolor=cccccc
Sezon1. miejsce2. miejsce3. miejsce&nbsp;&nbsp;Razem&nbsp;&nbsp;

1994/1995
bgcolor=f3f3f3
1995/19961214

1996/19972114
bgcolor=f3f3f3
1997/1998

1998/1999
bgcolor=f3f3f3
1999/2000

2000/2001112114
bgcolor=f3f3f3
2001/200275214

2002/200333410
bgcolor=f3f3f3
2003/200444

2004/20054239
bgcolor=f3f3f3
2005/2006112

2006/20079413
bgcolor=f3f3f3
2007/2008

2008/2009213
bgcolor=f3f3f3
2009/2010426

2010/20111269
bgcolor=cccccc
suma39272692
}

Miejsca na podium w konkursach Pucharu Świata chronologicznie

Adam Małysz 92 razy stawał na podium zawodów Pucharu Świata (lepszy jest tylko Janne Ahonen – 108), z czego 39 na najwyższym jego stopniu.
Oprócz tego 27 razy był drugi i 26-krotnie zajmował najniższy stopień podium. Najwięcej razy w pierwszej trójce konkursu był klasyfikowany podczas zawodów rozgrywanych Zakopanem (ośmiokrotnie), w Kuopio, Oslo i Planicy (siedmiokrotnie), natomiast sześciokrotnie stawał na podium na skoczniach w Lahti i Titisee-Neustadt.
{ width=100% style="font-size: 89%; text-align:center" class=wikitable

! Nr
! Dzień
! Rok
! Miejscowość
! Skocznia
! Punkt K
! HS
! Skok 1
! Skok 2
! Nota
! Lok.
! Strata
! Zwycięzca

align=right18 lutego
align=left Iron Mountain
align=leftPine Mountain
bgcolor=DCDCDC
align=right1 marca
align=left Lahti
align=leftSalpausselkä

align=right13 marca
align=left Falun
align=leftLugnets
bgcolor=DCDCDC
align=right17 marca
align=left Oslo
align=leftHolmenkollbakken

align=right6 stycznia
align=left Bischofshofen
align=leftim. P.Ausserleitnera
bgcolor=DCDCDC
align=right11 stycznia
align=left Engelberg
align=leftGross-Titlis-Schanze

align=right18 stycznia
align=left Sapporo
align=leftMiyanomori
bgcolor=DCDCDC
align=right26 stycznia
align=left Hakuba
align=leftOlimpijska

align=right1 stycznia
align=left Garmisch-Partenkirchen
align=leftGroße Olympiaschanze
bgcolor=DCDCDC
align=right4 stycznia
align=left Innsbruck
align=leftBergisel

align=right6 stycznia
align=left Bischofshofen
align=leftim. P.Ausserleitnera
bgcolor=DCDCDC
align=right13 stycznia
align=left Harrachov
align=leftČertak

align=right14 stycznia
align=left Harrachov
align=leftČertak
bgcolor=DCDCDC
align=right20 stycznia
align=left Park City
align=leftUtah Olimpic Park

align=right27 stycznia
align=left Sapporo
align=leftŌkurayama
bgcolor=DCDCDC
align=right28 stycznia
align=left Sapporo
align=leftŌkurayama

align=right3 lutego
align=left Willingen
align=leftMühlenkopfschanze
bgcolor=DCDCDC
align=right4 lutego
align=left Willingen
align=leftMühlenkopfschanze

align=right4 marca
align=left Oberstdorf
align=leftim. Heiniego Klopfera
bgcolor=DCDCDC
align=right7 marca
align=left Falun
align=leftLugnets

align=right9 marca
align=left Trondheim
align=leftGranåsen
bgcolor=DCDCDC
align=right11 marca
align=left Oslo
align=leftHolmenkollbakken

align=right23 listopada
align=left Kuopio
align=leftPuijo
bgcolor=DCDCDC
align=right24 listopada
align=left Kuopio
align=leftPuijo

align=right1 grudnia
align=left Titisee-Neustadt
align=leftHochfirstschanze
bgcolor=DCDCDC
align=right2 grudnia
align=left Titisee-Neustadt
align=leftHochfirstschanze

align=right8 grudnia
align=left Villach
align=leftAlpenarena
bgcolor=DCDCDC
align=right16 grudnia
align=left Engelberg
align=leftGross-Titlis-Schanze

align=right21 grudnia
align=left Predazzo
align=leftTrampolino Dal Ben
bgcolor=DCDCDC
align=right22 grudnia
align=left Predazzo
align=leftTrampolino Dal Ben

align=right1 stycznia
align=left Garmisch-Partenkirchen
align=leftGroße Olympiaschanze
bgcolor=DCDCDC
align=right4 stycznia
align=left Innsbruck
align=leftBergisel

align=right20 stycznia
align=left Zakopane
align=leftWielka Krokiew
bgcolor=DCDCDC
align=right1 marca
align=left Lahti
align=leftSalpausselkä

align=right15 marca
align=left Trondheim
align=leftGranåsen
bgcolor=DCDCDC
align=right17 marca
align=left Oslo
align=leftHolmenkollbakken

align=right29 listopada
align=left Kuusamo
align=leftRukatunturi
bgcolor=DCDCDC
align=right14 grudnia
align=left Titisee-Neustadt
align=leftHochfirstschanze

align=right1 stycznia
align=left Garmisch-Partenkirchen
align=leftGroße Olympiaschanze
bgcolor=DCDCDC
align=right18 stycznia
align=left Zakopane
align=leftWielka Krokiew

align=right19 stycznia
align=left Zakopane
align=leftWielka Krokiew
bgcolor=DCDCDC
align=right1 lutego
align=left Bad Mitterndorf
align=leftKulm

align=right9 marca
align=left Oslo
align=leftHolmenkollbakken
bgcolor=DCDCDC
align=right14 marca
align=left Lahti
align=leftSalpausselkä

align=right15 marca
align=left Lahti
align=leftSalpausselkä
bgcolor=DCDCDC
align=right22 marca
align=left Planica
align=leftVelikanka

align=right28 listopada
align=left Kuusamo
align=leftRukatunturi
bgcolor=DCDCDC
align=right30 listopada
align=left Kuusamo
align=leftRukatunturi

align=right17 stycznia
align=left Zakopane
align=leftWielka Krokiew
bgcolor=DCDCDC
align=right18 stycznia
align=left Zakopane
align=leftWielka Krokiew

align=right11 grudnia
align=left Harrachov
align=leftČertak
bgcolor=DCDCDC
align=right29 grudnia
align=left Oberstdorf
align=leftSchattenbergschanze

align=right3 stycznia
align=left Innsbruck
align=leftBergisel
bgcolor=DCDCDC
align=right15 stycznia
align=left Bad Mitterndorf
align=leftKulm

align=right16 stycznia
align=left Bad Mitterndorf
align=leftKulm
bgcolor=DCDCDC
align=right23 stycznia
align=left Titisee-Neustadt
align=leftHochfirstschanze

align=right29 stycznia
align=left Zakopane
align=leftWielka Krokiew
bgcolor=DCDCDC
align=right30 stycznia
align=left Zakopane
align=leftWielka Krokiew

align=right9 marca
align=left Kuopio
align=leftPuijo
bgcolor=DCDCDC
align=right7 marca
align=left Kuopio
align=leftPuijo

align=right12 marca
align=left Oslo
align=leftHolmenkollbakken
bgcolor=DCDCDC
align=right3 grudnia
align=left Lillehammer
align=leftLysgårdsbakken

align=right16 grudnia
align=left Engelberg
align=leftGross-Titlis-Schanze
bgcolor=DCDCDC
align=right30 grudnia
align=left Oberstdorf
align=left Schattenbergschanze

align=right27 stycznia
align=left Oberstdorf
align=leftSchattenbergschanze
bgcolor=DCDCDC
align=right3 lutego
align=left Titisee-Neustadt
align=leftHochfirstschanze

align=right4 lutego
align=left Titisee-Neustadt
align=leftHochfirstschanze
bgcolor=DCDCDC
align=right7 lutego
align=left Klingenthal
align=leftVogtlandarena

align=right11 marca
align=left Lahti
align=leftSalpausselkä
bgcolor=DCDCDC
align=right13 marca
align=left Kuopio
align=leftPuijo

align=right17 marca
align=left Oslo
align=leftHolmenkollbakken
bgcolor=DCDCDC
align=right23 marca
align=left Planica
align=leftLetalnica

align=right24 marca
align=left Planica
align=leftLetalnica
bgcolor=DCDCDC
align=right25 marca
align=left Planica
align=leftLetalnica

align=right10 marca
align=left Kuopio
align=leftPuijo
bgcolor=DCDCDC
align=right20 marca
align=left Planica
align=leftLetalnica

align=right22 marca
align=left Planica
align=leftLetalnica
bgcolor=DCDCDC
align=right5 grudnia
align=left Lillehammer
align=leftLysgårdsbakken

align=right3 lutego
align=left Klingenthal
align=leftVogtlandarena
bgcolor=DCDCDC
align=right7 marca
align=left Lahti
align=leftSalpausselkä

align=right9 marca
align=left Kuopio
align=leftPuijo
bgcolor=DCDCDC
align=right12 marca
align=left Lillehammer
align=leftLysgårdsbakken

align=right14 marca
align=left Oslo
align=leftHolmenkollbakken
bgcolor=DCDCDC
align=right18 grudnia
align=left Engelberg
align=leftGross-Titlis-Schanze

align=right19 grudnia
align=left Engelberg
align=leftGross-Titlis-Schanze
bgcolor=DCDCDC
align=right1 stycznia
align=left Garmisch-Partenkirchen
align=left<small>Neue Große Olympiaschanze</small>

align=right3 stycznia
align=left Innsbruck
align=leftBergisel
bgcolor=DCDCDC
align=right8 stycznia
align=left Harrachov
align=leftČertak

align=right15 stycznia
align=left Sapporo
align=leftŌkurayama
bgcolor=DCDCDC
align=right21 stycznia
align=left Zakopane
align=leftWielka Krokiew

align=right13 lutego
align=left Vikersund
align=leftVikersundbakken
bgcolor=DCDCDC
align=right20 marca
align=left Planica
align=leftLetalnica

}

Miejsca na podium w konkursach drużynowych Pucharu Świata chronologicznie

Adam Małysz czterokrotnie stawał na podium zawodów drużynowych Pucharu Świata<ref>Miejsca na podium w drużynowych zawodach nie są zaliczane do statystyk indywidualnych</ref>, zajmując z reprezentacją Polski raz drugie i trzy razy trzecie miejsce.

{ width=100% style="font-size: 89%; text-align:center" class=wikitable

! Nr
! Dzień
! Rok
! Miejscowość
! Skocznia
! Punkt K
! HS
! Skład
! Skok 1
! Skok 2
! Nota
! Lok.
! Strata
! Zwycięzca

align=right9 grudnia
align=left Villach
align=leftAlpenarena
bgcolor=DCDCDC
align=right21 marca
align=left Planica
align=leftLetalnica

align=right29 stycznia
align=left Willingen
align=leftMühlenkopfschanze
bgcolor=DCDCDC
align=right12 marca
align=left Lahti
align=leftSalpausselkä

}

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata

{ class=wikitable style="text-align: center"
30 bgcolor=F0FFFFSezon 1994/1995

!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9punkty
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=dfffdf17
bgcolor=cfcfff49
bgcolor=dfffdf27
bgcolor=cfcfff32
bgcolor=cfcfff34
bgcolor=dfffdf23
bgcolor=dfffdf28
bgcolor=cfcfff39
bgcolor=dfffdf20
bgcolor=cfcfff37
9 bgcolor=f9f9f940

30 bgcolor=F0FFFFSezon 1995/1996

!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9punkty
bgcolor=dfffdf
bgcolor=cfcfff32
bgcolor=cfcfff36
bgcolor=cfcfff45
bgcolor=cfcfff36
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=efffdf9
bgcolor=efffdf8
bgcolor=efffdf8
bgcolor=efffdf9
bgcolor=efffdf6
bgcolor=efffdf8
bgcolor=efffdf9
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=efffdf4
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=ffffbf1
9 bgcolor=f9f9f9751

30 bgcolor=F0FFFFSezon 1996/1997

!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9punkty
bgcolor=dfffdf
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=cfcfff38
bgcolor=efffdf4
bgcolor=efffdf6
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=cfcfff47
bgcolor=efffdf5
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=bfbfbf
9 bgcolor=f9f9f9612

30 bgcolor=F0FFFFSezon 1997/1998

!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9punkty
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=cfcfff44
bgcolor=cfcfff42
bgcolor=dfffdf21
bgcolor=cfcfff31
bgcolor=dfffdf21
bgcolor=dfffdf28
bgcolor=dfffdf28
bgcolor=cfcfff41
bgcolor=dfffdf24
bgcolor=cfcfff46
bgcolor=cfcfff33
bgcolor=dfffdf23
bgcolor=dfffdf29
bgcolor=cfcfff48
bgcolor=cfcfff55
9 bgcolor=f9f9f943

30 bgcolor=F0FFFFSezon 1998/1999

!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!punkty
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=cfcfff34
bgcolor=cfcfff40
bgcolor=cfcfff40
bgcolor=dfffdf27
bgcolor=dfffdf23
bgcolor=dfffdf19
bgcolor=cfcfff31
bgcolor=dfffdf26
bgcolor=cfcfff40
bgcolor=dfffdf17
bgcolor=cfcfff38
bgcolor=dfffdf24
bgcolor=dfffdf27
bgcolor=cfcfff35
bgcolor=dfffdf28
bgcolor=dfffdf30
bgcolor=f9f9f958

30 bgcolor=F0FFFFSezon 1999/2000

!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9punkty
bgcolor=dfffdf
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=cfcfff38
bgcolor=cfcfff38
bgcolor=bfbfbfq
bgcolor=cfcfff46
bgcolor=cfcfff48
bgcolor=cfcfff44
bgcolor=cfcfff38
bgcolor=cfcfff38
bgcolor=cfcfff40
bgcolor=efffdf4
bgcolor=efffdf7
9 bgcolor=f9f9f9214

30 bgcolor=F0FFFFSezon 2000/2001

!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9punkty
bgcolor=ffffbf
bgcolor=redq
bgcolor=dfffdf26
bgcolor=dfffdf11
bgcolor=efffdf4
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=efffdf8
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=efffdf4
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=efffdf4
9 bgcolor=f9f9f91531

30 bgcolor=F0FFFFSezon 2001/2002

!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9punkty
bgcolor=ffffbf
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=efffdf4
bgcolor=efffdf5
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=efffdf9
bgcolor=efffdf4
bgcolor=efffdf7
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=efffdf5
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=ffdf9f3
9 bgcolor=f9f9f91475

30 bgcolor=F0FFFFSezon 2002/2003

!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9punkty
bgcolor=efffdf
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=dfffdf15
bgcolor=dfffdf13
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=dfffdf16
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=dfdfdf2
9 bgcolor=f9f9f91357

30 bgcolor=F0FFFFSezon 2003/2004

!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9punkty
bgcolor=dfffdf
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=efffdf9
bgcolor=efffdf9
bgcolor=efffdf9
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=cfcfff32
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=bfbfbf
9 bgcolor=f9f9f9525

30 bgcolor=F0FFFFSezon 2004/2005

!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9punkty
bgcolor=efffdf
bgcolor=dfffdf19
bgcolor=dfffdf19
bgcolor=dfffdf15
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=dfffdf11
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=dfffdf22
bgcolor=dfffdf19
bgcolor=dfffdf15
9 bgcolor=f9f9f91201

30 bgcolor=F0FFFFSezon 2005/2006

!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9punkty
bgcolor=efffdf
bgcolor=dfffdf13
bgcolor=dfffdf13
bgcolor=dfffdf21
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=dfffdf14
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=dfffdf11
bgcolor=ffffbf1
9 bgcolor=f9f9f9634

30 bgcolor=F0FFFFSezon 2006/2007

!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9punkty
bgcolor=ffffbf
bgcolor=cfcfff34
bgcolor=dfffdf15
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=efffdf6
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=dfffdf12
bgcolor=efffdf6
bgcolor=efffdf8
bgcolor=efffdf8
bgcolor=efffdf5
bgcolor=efffdf4
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=efffdf7
bgcolor=cfcfff54
9 bgcolor=f9f9f91453

30 bgcolor=F0FFFFSezon 2007/2008

!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9punkty
bgcolor=efffdf
bgcolor=dfffdf16
bgcolor=dfffdf13
bgcolor=dfffdf17
bgcolor=cfcfff46
bgcolor=cfcfff40
bgcolor=cfcfff36
bgcolor=dfffdf11
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=dfffdf11
bgcolor=dfffdf12
bgcolor=dfffdf11
bgcolor=dfffdf11
bgcolor=dfffdf12
9 bgcolor=f9f9f9632

30 bgcolor=F0FFFFSezon 2008/2009

!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9punkty
bgcolor=dfffdf
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=cfcfff37
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=efffdf8
bgcolor=efffdf8
bgcolor=efffdf4
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=efffdf9
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=efffdf4
bgcolor=efffdf8
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=dfdfdf2
9 bgcolor=f9f9f9549

30 bgcolor=F0FFFFSezon 2009/2010

!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9punkty
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=efffdf8
bgcolor=dfffdf12
bgcolor=dfffdf23
bgcolor=efffdf8
bgcolor=efffdf8
bgcolor=dfffdf11
bgcolor=efffdf7
bgcolor=dfffdf18
bgcolor=efffdf7
bgcolor=efffdf8
bgcolor=efffdf5
bgcolor=efffdf4
bgcolor=efffdf6
bgcolor=dfdfdf2

bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=dfdfdf2
9 bgcolor=f9f9f9842

30 bgcolor=F0FFFFSezon 2010/2011

!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 9punkty
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=efffdf9
bgcolor=efffdf9
bgcolor=efffdf5
bgcolor=efffdf9
bgcolor=dfffdf14
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=dfffdf11
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=efffdf10
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=efffdf4
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=efffdf5
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=efffdf6
bgcolor=cfcfff32
bgcolor=efffdf9
bgcolor=efffdf7
bgcolor=efffdf6
bgcolor=efffdf5
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=dfffdf15
bgcolor=efffdf8
bgcolor=ffdf9f3
9 bgcolor=f9f9f91153

30 bgcolor=F0FFFFLegenda

30<span style="background-color: #ffffbf">1</span> <span style="background-color: #dfdfdf">2</span> <span style="background-color: #ffdf9f">3</span> <span style="background-color: #efffdf">4-10</span> <span style="background-color: #dfffdf">11-30</span> <span style="background-color: #cfcfff">poniżej 30</span>
<span style="background-color: red">&nbsp;q&nbsp;</span> – dyskwalifikacja w kwalifikacjach
<span style="background-color: #bfbfbf">&nbsp;q&nbsp;</span> – zawodnik nie zakwalifikował się<ref>Od sezonu 1997/1998.</ref></span>
<span style="background-color: #bfbfbf"><big>&nbsp;-&nbsp;</big></span> – zawodnik nie wystartował (lub nie zakwalifikował się<ref>Przed sezonem 1997/1998.</ref>)
<span style="background-color: #bfbfbf">&nbsp;?&nbsp;</span> – brak danych (zawodnik nie wystartował lub nie zakwalifikował się)
}

Turniej Czterech Skoczni

Miejsca w klasyfikacji generalnej

{class=wikitable style="text-align: center" width=250

!Sezon
!Miejsce

1994/1995
55.

1995/1996
23.

1996/1997
8.

1997/1998
30.

1998/1999
43.

1999/2000
31.
bgcolor=gold
2000/2001
1.

2001/2002
4.
bgcolor=CC9966
2002/2003
3.

2003/2004
15.

2004/2005
4.

2005/2006
35.

2006/2007
7.

2007/2008
4.

2008/2009
33.

2009/2010
9.

2010/2011
6.
}

Turniej Nordycki (Skandynawski)

Miejsca w klasyfikacji generalnej

{class=wikitable style="text-align: center" width=250

!Sezon
!Miejsce

1997
5.

1998
–

1999
16.

2000
20.
bgcolor=gold
2001
1.
bgcolor=silver
2002
2.
bgcolor=gold
2003
1.

2004
–

2005
11.

2006
5.
bgcolor=gold
2007
1.

2008
8.

2009
5.
bgcolor=silver
2010
2.
}

Puchar Świata w lotach

Miejsca Adama Małysza w Pucharze Świata w lotach narciarskich<ref>Źródło danych z lat 1995-2001: strona FIS Dane od 2002 roku na podstawie serwisu skijumping.pl: 2002/2003, 2003/2004, 2004/2005, 2005/2006, 2006/2007 (ostatni dostęp 26.04.2007)</ref>.
{ class=wikitable style="text-align: center" width=250

! Sezon
! Miejsce

1994/1995
niesklasyfikowany<ref>Sklasyfikowano 46 zawodników.</ref>

1995/1996
18.

1996/1997
48.

1997/1998
niesklasyfikowany<ref>Sklasyfikowano 51 zawodników.</ref>

1998/1999
40.

1999/2000
15.
bgcolor=silver
2000/2001
2.
bgcolor=CC9966
2002/2003<ref>Od sezonu 2002/2003 do 2007/2008 zamiast małej kryształowej kuli przyznawany był tzw. Puchar KOP. Od kolejnego sezonu przyznawane są obydwie nagrody.</ref>
3.

2003/2004
22.

2004/2005
4.

2005/2006
7.
bgcolor=gold
2006/2007
1.

2007/2008
16.

2008/2009
7.

2009/2010
8.

2010/2011
4.
}

Letnie Grand Prix

Adam Małysz jako jedyny skoczek narciarski w historii trzykrotnie wygrał Letnie Grand Prix na igelicie. Dwukrotnie wygrali Masahiko Harada i Thomas Morgenstern.
(2006). Od lewej: Andreas Widhölzl, Adam Małysz, Tami Kiuru.

{ class=wikitable style="text-align: center" width=250

! Sezon
! Miejsce

1995
66.

1996
6.

1997
21.

1998
–

1999
54.

2000
19.
bgcolor=gold
2001
1.

2002
10.

2003
–
bgcolor=gold
2004
1.

2005
42.
bgcolor=gold
2006
1.
bgcolor=silver
2007
2.

2008
34.
bgcolor=CC9966
2009
3.
bgcolor=CC9966
2010
3.
}

1995 – 66. miejsce

Podczas debiutu w Letnim Grand Prix w skokach narciarskich Adam Małysz zajął 66. miejsce. We wszystkich spośród konkursów, w których wziął udział, został sklasyfikowany na niskich pozycjach. Ani razu nie zakwalifikował się do finałowej serii konkursu<ref>Obecne zasady punktacji w Letnim Grand Prix były takie same jak w Turnieju Czterech Skoczni i Turnieju Skandynawskim. Sumowano liczbę zdobytych punktów w poszczególnych konkursach</ref>.

1996 – 6. miejsce

W Letniego Grand Prix 1996 Adam Małysz został sklasyfikowany na szóstym miejscu. Nie wystartował w pierwszym z konkursów, 18 sierpnia w Trondheim. Trzy dni później na Hans-Renner-Schanze w Oberhofie stanął na najniższym stopniu podium, tuż za Miką Laitinenem i Ari-Pekka Nikkolą. 25 sierpnia na Adlerschanze w Hinterzarten Małysz ponownie był trzeci, ponownie za Nikkolą i Laitinenem. 28 sierpnia na skoczni w Predazzo Adam Małysz uplasował się na 18. lokacie. 1 września 1996 podczas ostatniego konkursu LGP w Stams Adam Małysz zajął ostatnie, 49. miejsce po skoku na 62 metry.

1997 – 21. miejsce

W 1997 roku Adam Małysz zajął 21. miejsce w Letnim Grand Prix w skokach narciarskich na igelicie. Wyprzedził wówczas o jedno miejsce Wojciecha Skupienia, który był 22. Podczas pierwszego z konkursów, 14 sierpnia na skoczni w Courchevel Małysz był 23. Trzy dni później na skoczni w Trondheim nie wystartował. 24 sierpnia podczas konkursu w Hinterzarten zajął najwyższe w cyklu GP miejsce ósme. 27 sierpnia w Predazzo został sklasyfikowany na 23. pozycji. Podczas konkursu na skoczni Stams (31 sierpnia) zajął 18. lokatę. Łącznie Adam Małysz zdobył 61 punktów, 7 punktów mniej od wyprzedzającego go bezpośrednio Kenta Johanssena.

1999 – 54. miejsce

W 1999 roku Adam Małysz w generalnej klasyfikacji zajął 54. miejsce. Jedynie 11 września w Hakubie zakwalifikował się do drugiej serii konkursu, gdzie zajął 29. miejsce. W Hinterzarten i Sapporo uplasował się kolejno na 46. i 43. miejscu. W Courchevel i Stams nie zakwalifikował się do konkursu.

2000 – 19. miejsce

W Letnich Grand Prix 2000 "Orzeł z Wisły" zajął 19. miejsce w klasyfikacji generalnej, mając na koncie 93 punkty. W pięciu konkursach znalazł się w finale. 12 sierpnia w Villach uplasował się na czwartej pozycji. W Hakubie (K-120) skoczył 101,5 i 94,5 metra, obejmując 24 czwarte miejsce. Pięć dni później na tej samej skoczni poszybował na odległość 114 metrów i zajął 27. lokatę. W Sapporo był dwunasty, skacząc 113,5 i 117,5 metra.

2001 – 1. miejsce

W 2001 roku Polak po raz pierwszy w karierze wygrał w Letnim Grand Prix. Już w pierwszym konkursie w Hinterzarten Adam Małysz odniósł zwycięstwo wyprzedzając o 4,5 punktów Martina Schmitta. W drugim konkursie na skoczni Adlerschanze w Hinterzarten Małysz był dziewiąty, a siódme miejsce zajął tam Wojciech Skupień. W kolejnym konkursie rozegranym w Courchevel na skoczni Tremplin Le Praz skoczek z Wisły, stanął na drugim stopniu podium, przegrywając z Andreasem Widhölzlem o 1,1 punktów. Co ciekawe po pierwszej serii prowadził Skupień, który ostatecznie zajął czwarte miejsce. 18 sierpnia w Stams Małysz uplasował się na dziewiątej pozycji. 5 września na skoczni w Sapporo był tuż za podium, na czwartym miejscu. 8 września w Hakubie był drugi, wygrał Stefan Horngacher. Dzień później w Hakubie po raz trzeci zajął dziewiąte miejsce, ale nie przeszkodziło mu to w zajęciu pierwszego miejsca w klasyfikacji generalnej.

2002 – 10. miejsce

W klasyfikacji generalnej w Letnim Grand Prix 2002 Adam Małysz zajął 10. miejsce, mając na koncie 126 punktów, ze stratą 434 do zwycięzcy owych zawodów, Andreasa Widhölzla. Najlepszymi jego występami były skoki w Hinterzarten (K-95) i Courchevel (K-120), gdzie w obu konkursach uplasował się na czwartej pozycji.

2004 – 1. miejsce

W 2004 roku wygrał Letnie Grand Prix. W całych zawodach zgromadził 520 punktów. Czterokrotnie stanął na najwyższym stopniu podium. Wygrał w Hinterzarten (K-95), Courchevel (K-120), Zakopanem (K-120) i Predazzo (K-120).

2005 – 42. miejsce

W Letnim Grand Prix 2005 uplasował się na 42. pozycji. Startował w trzech konkursach. W Hinterzarten zajął 18. miejsce. W Zakopanem był 26. Konkurs w Bischofshofen zakończył na 20. pozycji.

2006 – 1. miejsce

W Letnim Grand Prix 2006 Adam Małysz odniósł trzecie zwycięstwo jako pierwszy skoczek w historii. W pierwszym konkursie, 6 sierpnia na skoczni w Hinterzarten zajął szóste miejsce. Dwa dni później w Predazzo zwyciężył. 12 sierpnia został sklasyfikowany na piątej pozycji, za Andreasem Koflerem, Gregorem Schlierenzauerem, Simonem Ammannem i Wolfgangiem Loitzlem. 14 sierpnia w Courchevel Małysz był trzeci. Pozostałe trzy konkursy, tj. 26 sierpnia w Zakopanem, 30 września w Klingenthal i 3 października w Oberhofie Adam Małysz wygrał.

2007 – 2. miejsce

W pierwszym z konkursów Letniego Grand Prix 2007, 12 sierpnia 2007 w Hinterzarten Adam Małysz zajął drugie miejsce, przegrywając z Thomasem Morgensternem. Dwa dni później na skoczni w Courchevel Polak ponownie był drugi, dzięki czemu został liderem klasyfikacji generalnej. 16 sierpnia w Pragelato Małysz zajął trzecie miejsce, tuż za Gregorem Schlierenzauerem i Morgensternem. Dwa dni później w Einsiedeln Adam Małysz zajął drugą pozycję, przegrywając tylko z Morgensternem. 24 sierpnia w pierwszym konkursie na Wielkiej Krokwi Małysz uplasował się na trzecim miejscu. Dzień później wygrał. W późniejszych konkursach LGP nie wystartował, przez co przegrał w ogólnej rywalizacji z Thomasem Morgensternem i zajął drugie miejsce w klasyfikacji generalnej.

2008 – 34. miejsce

Letnią Grand Prix 2008 zakończył na 34. pozycji w klasyfikacji końcowej. Polak wystartował w pięciu konkursach. W Hinterzarten uplasował się na 22. miejscu. W Zakopanem zajął 30. i 15. lokatę. W Klingenthal był 18. W ostatnich zawodach w Libercu Adam Małysz zakończył starty w Letnim Grand Prix 2008 na 9. pozycji.

2009 – 3. miejsce

Adam rozpoczął rywalizację w LGP bardzo dobrze, zajął szóste miejsce w 9 sierpnia Hinterzarten a trzy dni później w Pragelato stanął na drugim stopniu podium przegrywając tylko z Simonem Ammannem. Dzięki temu zajmował drugie miejsce w klasyfikacji generalnej LGP oraz Turnieju Czterech Narodów. W trzecim konkursie cyklu w Courchevel 14 sierpnia Polak ponownie był drugi i znów przegrał z Simonem Ammannem. W Einsiedeln 16 sierpnia Adam zajął miejsce tuż poza pierwszą dziesiątką. Nie przeszkodziło mu to jednak w utrzymaniu drugiego miejsca w klasyfikacji Turnieju Czterech Narodów i w klasyfikacji generalnej LGP. Tydzień później w Zakopanem odbyły się 2 konkursy, w których Adam zajął kolejno trzecie i dwudzieste pierwsze miejsce. 29 i 30 sierpnia w Hakubie oraz 3 października w Klingenthal Małysz nie wystartował.

2010 – 3. miejsce

8 sierpnia 2010 w Hinterzarten po raz pierwszy od 2007 roku Adam Małysz zwyciężył w indywidualnych zawodach Letniego Grand Prix. Drugiego w zawodach Thomasa Morgensterna wyprzedził o 3,8 pkt., natomiast trzeciego Kalle Keituriego o 14,9 pkt.
13 sierpnia 2010 w Courchevel Adam Małysz zajął 4. lokatę przegrywając z Daiki Itō i dwoma Austriakami (Zaunerem i Morgensternem), którzy zostali sklasyfikowani na 2. miejscu.
15 sierpnia 2010 w Einsiedeln Małysz zajął 2. pozycję przegrywając o 1,7 pkt. z Japończykiem Itō i wyprzedzając trzeciego w konkursie, zwycięzcę kwalifikacji Macieja Kota. Tym wynikiem zapewnił sobie zwycięstwo w ogólnej klasyfikacji Turnieju Czterech Narodów.
20 sierpnia w Wiśle zajął 1. miejsce wyprzedzając o 0,6 pkt swojego rodaka Kamila Stocha<ref>Letnia GP. Polskie skoki w Wiśle</ref>. Dzień później na tej samej skoczni uplasował się tuż za podium. 1 października 2010 w czeskim Libercu Polak odniósł trzynaste zwycięstwo w zawodach LGP w karierze. Po skokach na odległości 126 i 127,5 m wyprzedził drugiego w klasyfikacji Toma Hilde o 9,6 pkt. Dwa dni później w Klingenthal Polak został zdyskwalifikowany w pierwszej serii konkursowej za start na czerwonym świetle<ref></ref>.

Zwycięstwa w konkursach Letniego Grand Prix chronologicznie

Adam Małysz trzynastokrotnie wygrywał konkursy zaliczane do Letniego Grand Prix, a całą klasyfikację trzykrotnie. Trzy z tych zwycięstw odniósł w Zakopanem. Poniżej lista zwycięstw uszeregowana chronologicznie:

{ width=100% style="font-size: 89%; text-align:center" class=wikitable

! Nr
! Dzień
! Rok
! Miejscowość
! Skocznia
! Punkt K
! HS
! Skok 1
! Skok 2
! Nota
bgcolor=DCDCDC
align=right11 sierpnia
align=left Hinterzarten
align=leftAdlerschanze

align=right31 lipca
align=left Hinterzarten
align=leftAdlerschanze
bgcolor=DCDCDC
align=right7 sierpnia
align=left Courchevel
align=leftTremplin Le Praz

align=right4 września
align=left Zakopane
align=leftWielka Krokiew
bgcolor=DCDCDC
align=right8 września
align=left Predazzo
align=leftTrampolino Dal Ben

align=right8 sierpnia
align=left Predazzo
align=leftTrampolino Dal Ben
bgcolor=DCDCDC
align=right26 sierpnia
align=left Zakopane
align=leftWielka Krokiew

align=right30 września
align=left Klingenthal
align=leftVogtlandarena
bgcolor=DCDCDC
align=right3 października
align=left Oberhof
align=leftHans-Renner-Schanze

align=right25 sierpnia
align=left Zakopane
align=leftWielka Krokiew
bgcolor=DCDCDC
align=right8 sierpnia
align=left Hinterzarten
align=leftAdlerschanze

align=right20 sierpnia
align=left Wisła
align=leftMalinka
bgcolor=DCDCDC
align=right1 października
align=left Liberec
align=leftJeštěd

}

Zwycięstwa w konkursach LGP – noty sędziów

{ width=100% style="font-size: 89%; text-align:center" class=wikitable

!Lp
!Data
!Miejscowość
!Skocznia
!K
!HS
!Seria
!Skok
!Nota A
!Nota B
!Nota C
!Nota D
!Nota E
!Nota (skok)
!Nota (styl)
!Nota łączna
!Nota końcowa
bgcolor=DCDCDC
21.
2 align=left11 sierpnia 2001
2 align=left Hinterzarten
2 align=leftAdlerschanze
2K95
2–
2272,5 pkt
bgcolor=DCDCDC

22.
2 align=left31 lipca 2004
2 align=left Hinterzarten
2 align=leftAdlerschanze
2K95
2HS-108
2277,5 pkt

bgcolor=DCDCDC
23.
2 align=left7 sierpnia 2004
2 align=left Courchevel
2 align=leftTremplin Le Praz
2K120
2HS132
2257,7 pkt
bgcolor=DCDCDC

24.
2 align=left4 września 2004
2 align=left Zakopane
2 align=leftWielka Krokiew
2K120
2HS-134
2267,9 pkt

bgcolor=DCDCDC
25.
2 align=left8 września 2004
2 align=left Predazzo
2 align=leftTrampolino Dal Ben
2K120
2HS-134
align=center85,2 pkt
align=center56,5 pkt
align=center141,7 pkt
2274,8 pkt
bgcolor=DCDCDC

26.
2 align=left8 sierpnia 2006
2 align=left Predazzo
2 align=leftTrampolino Dal Ben
2K120
2HS-134
2265,5 pkt

align=center76,2 pkt
align=center57,0 pkt
align=center133,2 pkt
bgcolor=DCDCDC
27.
2 align=left26 sierpnia 2006
2 align=left Zakopane
2 align=leftWielka Krokiew
2K120
2HS-134
2257,0 pkt
bgcolor=DCDCDC

28.
2 align=left30 września 2006
2 align=left Klingenthal
2 align=leftVogtlandarena
2K125
2HS-140
2262,7 pkt

bgcolor=DCDCDC
29.
2 align=left3 października 2006
2 align=left Oberhof
2 align=leftHans-Renner-Schanze
2K120
2HS-140
2285,9 pkt
bgcolor=DCDCDC

210.
2 align=left25 sierpnia 2007
2 align=left Zakopane
2 align=leftWielka Krokiew
2K120
2HS-134
2296,4 pkt

bgcolor=DCDCDC
211.
2 align=left8 sierpnia 2010
2 align=left Hinterzarten
2 align=leftAdlerschanze
2K95
2HS-108
2265,6 pkt
bgcolor=DCDCDC

212.
2 align=left20 sierpnia 2010
2 align=left Wisła
2 align=leftMalinka
2K-120
2HS-134
2269,9 pkt

bgcolor=DCDCDC
213.
2 align=left1 października 2010
2 align=left Liberec
2 align=leftJeštěd
2K-120
2HS-134
2273,1 pkt
bgcolor=DCDCDC

}

Miejsca na podium w konkursach Letniego Grand Prix chronologicznie

Oprócz 13 zwycięstw Adam Małysz piętnastokrotnie stawał na podium w zawodach o Letnie Grand Prix – ośmiokrotnie na drugim i siedmiokrotnie na trzecim stopniu. Pełna lista wszystkich miejsc Adama Małysza na podium, włącznie z pierwszymi lokatami, poniżej:

{ width=100% style="font-size: 89%; text-align:center" class=wikitable

! Nr
! Dzień
! Rok
! Miejscowość
! Skocznia
! Punkt K
! HS
! Skok 1
! Skok 2
! Nota
! Miejsce
! Strata
! Zwycięzca
bgcolor=DCDCDC
align=right21 sierpnia
align=left Oberhof
align=leftHans-Renner-Schanze

align=right25 sierpnia
align=left Hinterzarten
align=leftAdlerschanze
bgcolor=DCDCDC
align=right11 sierpnia
align=left Hinterzarten
align=leftAdlerschanze

align=right14 sierpnia
align=left Courchevel
align=leftTremplin Le Praz
bgcolor=DCDCDC
align=right8 września
align=left Hakuba
align=leftOlimpijska

align=right31 lipca
align=left Hinterzarten
align=leftAdlerschanze
bgcolor=DCDCDC
align=right7 sierpnia
align=left Courchevel
align=leftTremplin Le Praz

align=right4 września
align=left Zakopane
align=leftWielka Krokiew
bgcolor=DCDCDC
align=right8 września
align=left Predazzo
align=leftTrampolino Dal Ben

align=right26 września
align=left Hakuba
align=leftOlimpijska
bgcolor=DCDCDC
align=right8 sierpnia
align=left Predazzo
align=leftTrampolino Dal Ben

align=right14 sierpnia
align=left Courchevel
align=leftTremplin Le Praz
bgcolor=DCDCDC
align=right26 sierpnia
align=left Zakopane
align=leftWielka Krokiew

align=right30 września
align=left Klingenthal
align=leftVogtlandarena
bgcolor=DCDCDC
align=right3 października
align=left Oberhof
align=leftHans-Renner-Schanze

align=right12 sierpnia
align=left Hinterzarten
align=leftAdlerschanze
bgcolor=DCDCDC
align=right14 sierpnia
align=left Courchevel
align=leftTremplin Le Praz

align=right16 sierpnia
align=left Pragelato
align=leftTrampolino a Monte
bgcolor=DCDCDC
align=right18 sierpnia
align=left Einsiedeln
align=leftAndreas Küttel-Schanze

align=right24 sierpnia
align=left Zakopane
align=leftWielka Krokiew
bgcolor=DCDCDC
align=right25 sierpnia
align=left Zakopane
align=leftWielka Krokiew

align=right12 sierpnia
align=left Pragelato
align=leftTrampolino a Monte
bgcolor=DCDCDC
align=right14 sierpnia
align=left Courchevel
align=leftTremplin Le Praz

align=right22 sierpnia
align=left Zakopane
align=leftWielka Krokiew
bgcolor=DCDCDC
align=right8 sierpnia
align=left Hinterzarten
align=leftAdlerschanze

align=right15 sierpnia
align=left Einsiedeln
align=leftAndreas Küttel-Schanze
bgcolor=DCDCDC
align=right20 sierpnia
align=left Wisła
align=leftMalinka

align=right1 października
align=left Liberec
align=leftJeštěd

}

Miejsca na podium w konkursach drużynowych Letniego Grand Prix chronologicznie

Adam Małysz dwukrotnie stanął na podium zawodów drużynowych Letniego Grand Prix, zajmując z reprezentacją Polski trzecie miejsce w 2004 i pierwsze miejsce w 2010 roku w konkursach w Hinterzarten w Niemczech.

{ width=100% style="font-size: 89%; text-align:center" class=wikitable

! Nr
! Dzień
! Rok
! Miejscowość
! Skocznia
! Punkt K
! HS
! Skład
! Skok 1
! Skok 2
! Nota
! Lok.
! Strata
! Zwycięzca

align=right1 sierpnia
align=left Hinterzarten
align=leftAdlerschanze
bgcolor=DCDCDC
align=right7 sierpnia
align=left Hinterzarten
align=leftAdlerschanze

}

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP

{ class=wikitable style="text-align: center"
W 1994 i 1995 roku sumowano punkty za pojedyncze skoki (tak jak np. w TCS)
27 bgcolor=F0FFFF1995

!
!
!
!
! 8punkty
bgcolor=cfcfff
8 bgcolor=f9f9f993.0

27 bgcolor=F0FFFF1996

!
!
!
!
!
! 8punkty
bgcolor=ffdf9f
bgcolor=cfcfff41
bgcolor=dfffdf18
bgcolor=cfcfff49
8 bgcolor=f9f9f9133

27 bgcolor=F0FFFF1997

!
!
!
!
!
! 8punkty
bgcolor=dfffdf
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=efffdf8
8 bgcolor=f9f9f961

27 bgcolor=F0FFFF1999

!
!
!
!
!
! 8punkty
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=cfcfff46
bgcolor=dfffdf29
bgcolor=cfcfff43
8 bgcolor=f9f9f92

27 bgcolor=F0FFFF2000

!
!
!
!
!
!
!
!
! 8punkty
bgcolor=dfffdf
bgcolor=cfcfff33
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=efffdf4
8 bgcolor=f9f9f993

27 bgcolor=F0FFFF2001

!
!
!
!
!
!
!
! 8punkty
bgcolor=efffdf
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=dfdfdf2
8 bgcolor=f9f9f9397

27 bgcolor=F0FFFF2002

!
!
!
!
!
!
! 8punkty
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=efffdf10
bgcolor=efffdf4
bgcolor=efffdf4
8 bgcolor=f9f9f9126

27 bgcolor=F0FFFF2004

!
!
!
!
!
!
!
! 8punkty
bgcolor=ffffbf
bgcolor=dfffdf11
bgcolor=efffdf7
bgcolor=ffdf9f3
8 bgcolor=f9f9f9520

27 bgcolor=F0FFFF2005

!
!
!
!
!
!
!
!
! 8punkty
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=dfffdf18
bgcolor=dfffdf26
bgcolor=dfffdf20
8 bgcolor=f9f9f929

27 bgcolor=F0FFFF2006

!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!punkty
bgcolor=ffffbf
bgcolor=efffdf6
bgcolor=efffdf5
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=f9f9f9545

27 bgcolor=F0FFFF2007

!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!punkty
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=f9f9f9460

27 bgcolor=F0FFFF2008

!
!
!
!
!
!
!
!
!
!
!punkty
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=dfffdf22
bgcolor=dfffdf30
bgcolor=dfffdf15
bgcolor=dfffdf18
bgcolor=efffdf9
bgcolor=f9f9f968

27 bgcolor=F0FFFF2009

!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 8punkty
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=efffdf6
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=dfffdf11
bgcolor=ffdf9f3
bgcolor=dfffdf21
8 bgcolor=f9f9f9294

27 bgcolor=F0FFFF2010

!
!
!
!
!
!
!
!
!
! 8punkty
bgcolor=bfbfbf
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=efffdf4
bgcolor=dfdfdf2
bgcolor=ffffbf1
bgcolor=efffdf4

bgcolor=ffffbf1
bgcolor=red
8 bgcolor=f9f9f9480

27 bgcolor=F0FFFFLegenda

27<span style="background-color: #ffffbf">1</span> <span style="background-color: #dfdfdf">2</span> <span style="background-color: #ffdf9f">3</span> <span style="background-color: #efffdf">4-10</span> <span style="background-color: #dfffdf">11-30</span> <span style="background-color: #cfcfff">poniżej 30</span>
<span style="background-color: red"><big>&nbsp;-&nbsp;</big></span> – dyskwalifikacja
<span style="background-color: #bfbfbf">&nbsp;q&nbsp;</span> – zawodnik nie zakwalifikował się<ref>Od 2002 roku</ref></span>
<span style="background-color: #bfbfbf"><big>&nbsp;-&nbsp;</big></span> – zawodnik nie wystartował
(lub nie zakwalifikował się<ref>Przed 2002 rokiem</ref>)
}

Turniej Czterech Narodów

Miejsca w klasyfikacji generalnej

{ class=wikitable style="text-align: center" width=250

! Sezon
! Miejsce
bgcolor=silver
2006
2.
bgcolor=silver
2007
2.

2008
49.
bgcolor=silver
2009
2.
bgcolor=gold
2010
1.
}

Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

{ class=wikitable style="text-align: center" width=300

!Sezon
!Miejsce

1993/1994
127.

1994/1995
124.

1995/1996
21.

1996/1997
23.

1997/1998
31.

1998/1999
127.

1999/2000
67.

2000/2001
88.

2009/2010
56.
}

Miejsca w poszczególnych konkursach

• miejsca od sezonu 2000/2001

{ width=100% style="font-size: 89%; text-align:center" class=wikitable

! Miejsce
! Dzień
! Rok
! Miejscowość
! Skocznia
! Punkt K
! HS
! Skok 1
! Skok 2
! Nota
! Strata
! Zwycięzca
bgcolor=FFCC00
align=right27 lutego
align=left Wisła
align=leftMalinka

}

Letni Puchar Kontynentalny

• miejsca od sezonu 2000/2001

Miejsca w klasyfikacji generalnej

{ class=wikitable style="text-align: center" width=250

! Sezon
! Miejsce

2000
13.<ref name=autonazwa1></ref>

2004
8.

2009
12.
}

Miejsca w poszczególnych konkursach

{ width=100% style="font-size: 89%; text-align:center" class=wikitable

! Miejsce
! Dzień
! Rok
! Miejscowość
! Skocznia
! Punkt K
! HS
! Skok 1
! Skok 2
! Nota
! Strata
! Zwycięzca
bgcolor=FFCC00
align=right27 lipca
align=left Oberstdorf
align=leftSchattenbergschanze
bgcolor=FFCC00
align=right24 lipca
align=left Oberstdorf
align=leftSchattenbergschanze
bgcolor=FFCC00
align=right25 lipca
align=left Oberstdorf
align=leftSchattenbergschanze
bgcolor=DCDCDC
align=right12 września
align=left Wisła
align=leftMalinka
bgcolor=DCDCDC
align=right13 września
align=left Wisła
align=leftMalinka

}

Mistrzostwa Polski w skokach narciarskich

Małysz 39 razy zdobył indywidualny tytuł mistrza Polski seniorów w skokach narciarskich (21 zimą i 18 latem), sześciokrotnie zdobywał srebro (6 zimą) i dwukrotnie brąz (jeden latem i jeden zimą). W ramach drużynowych konkursów mistrzostw Polski zdobył 8 złotych medali, 5 srebrnych oraz jeden brązowy.

W mistrzostwach Polski juniorów Adam Małysz zdobył sześć indywidualnych medali (3 złote, 2 srebrne, 1 brązowy) oraz 3 złote w rywalizacji zespołowej.

Jako kombinator norweski w mistrzostwach Polski juniorów, juniorów młodszych i młodzików w kombinacji norweskiej wywalczył 5 złotych, 1 srebrny oraz 1 brązowy medal<ref></ref>.

Miejsca zajęte w Zimowych Mistrzostwach Polski seniorów

u 2007
Adam Małysz uczestniczył w 31 indywidualnych konkursach zimowych Mistrzostw Polski w skokach narciarskich. Zdobył 21 tytułów mistrza Polski, 6 razy był drugi i jeden raz trzeci. Łącznie 28 medali<ref>Opracowane na podstawie http://skijumping.pl/artykuly/dodatki/mistrz_pol_wyn.html, http://skijumping.pl/news.html?pokaz_news=5373, http://skijumping.pl/pokaz.php?show=kalendarz</ref>.
{ class=wikitable width=350
!Lok.
!Rok
!Miejscowość
!Skocznia

14.
1993
Zakopane
Średnia Krokiew
bgcolor=silver
2.
1994
Zakopane
Wielka Krokiew
bgcolor=gold
1.
1994
Zakopane
Średnia Krokiew
bgcolor=silver
2.
1995

im. Z. Hryniewieckiego<ref>Skocznie Narciarskie Archiwum</ref>
bgcolor=gold
1.
1995
Zakopane
Wielka Krokiew
bgcolor=silver
2.
1996
Zakopane
Średnia Krokiew
bgcolor=gold
1.
1996
Zakopane
Wielka Krokiew
bgcolor=gold
1.
1997
Wisła
Malinka
bgcolor=silver
2.
1997
Szczyrk
Skalite

4.
1998
Zakopane
Średnia Krokiew
bgcolor=cc9966
3.
1998
Zakopane
Wielka Krokiew
bgcolor=gold
1.
1999
Zakopane
Średnia Krokiew
bgcolor=silver
2.
1999
Zakopane
Wielka Krokiew
bgcolor=gold
1.
2000
Zakopane
Średnia Krokiew
bgcolor=gold
1.
2000
Zakopane
Wielka Krokiew
bgcolor=gold
1.
2002
Zakopane
Średnia Krokiew
bgcolor=gold
1.
2002
Zakopane
Wielka Krokiew
bgcolor=gold
1.
2003
Szczyrk
Skalite
bgcolor=gold
1.
2003
Zakopane
Wielka Krokiew
bgcolor=gold
1.
2004
Karpacz
Orlinek
bgcolor=gold
1.
2004
Zakopane
Wielka Krokiew
bgcolor=gold
1.
2005
Szczyrk
Skalite
bgcolor=gold
1.
2005
Zakopane
Wielka Krokiew
bgcolor=silver
2.
2006
Zakopane
Wielka Krokiew
bgcolor=gold
1.
2006
Zakopane
Średnia Krokiew
bgcolor=gold
1.
2007
Szczyrk
Skalite
bgcolor=gold
1.
2008
Zakopane
Wielka Krokiew
bgcolor=gold
1.
2008
Zakopane
Średnia Krokiew

5.
2009
Wisła
Malinka
bgcolor=gold
1.
2009
Szczyrk
Skalite
bgcolor=gold
1.
2010
Zakopane
Wielka Krokiew<ref name="mp"/>
}

Miejsca zajęte w Letnich Mistrzostwach Polski seniorów

Adam Małysz zdobył 18 złotych medali indywidualnych letnich Mistrzostw Polski w skokach narciarskich oraz jeden brązowy. Łącznie 19 medali.
{ class=wikitable width=350
!Lok.
!Rok
!Miejscowość
!Skocznia
bgcolor=gold
1.
1996
Zakopane
Średnia Krokiew
bgcolor=gold
1.
1997
Zakopane
Średnia Krokiew

1998
2b.d.
bgcolor=gold
1.
1999
Zakopane
Średnia Krokiew
bgcolor=cc9966
3.
2000
Zakopane
Średnia Krokiew
bgcolor=gold
1.
2001
Zakopane
Średnia Krokiew
bgcolor=gold
1.
2003
Zakopane
Średnia Krokiew
bgcolor=gold
1.
2004
Zakopane
Wielka Krokiew
bgcolor=gold
1.
2004
Zakopane
Średnia Krokiew
bgcolor=gold
1.
2005
Zakopane
Wielka Krokiew
bgcolor=gold
1.
2005
Zakopane
Średnia Krokiew
bgcolor=gold
1.
2006
Zakopane
Wielka Krokiew
bgcolor=gold
1.
2006
Zakopane
Średnia Krokiew
bgcolor=gold
1.
2007
Zakopane
Wielka Krokiew
bgcolor=gold
1.
2007
Zakopane
Średnia Krokiew
bgcolor=gold
1.
2008
Wisła
Malinka
bgcolor=gold
1.
2009
Zakopane
Średnia Krokiew
bgcolor=gold
1.
2009
Zakopane
Wielka Krokiew
bgcolor=gold
1.
2010
Szczyrk
Skalite
bgcolor=gold
1.
2010
Wisła
Malinka
}

Inne

Świąteczny Konkurs skoków<ref>Znany także jako Puchar Wagrafa</ref>

• 2004 – 1. miejsce
• 2005 – 1. miejsce

Puchar Prezesa Tatrzańskiego Związku Narciarskiego

• 2003 – 1. miejsce
• 2004 – 1. miejsce

Puchar Doskonałego Mleka

• 2005 – 3. miejsce
• 2006 – 1. miejsce
• 2007 – 1. miejsce

Puchar Solidarności

• 2007 – 1. miejsce

Konkurs pożegnalny Janne Ahonena

• 2009 - 2. miejsce<ref></ref>.

Kariera w sportach motorowych

22 kwietnia 2011 na Torze Wyścigów Konnych Służewiec Adam Małysz ogłosił, iż dołączył do zespołu RMF Caroline Team i ze swoim pilotem Rafałem Martonem samochodem Porsche Cayenne wezmą udział w kilku rajdach, a jego głównym celem będzie Rajd Dakar<ref></ref>.

W maju Małysz miał wziąć udział w Volkswagen Scirocco R-Cup na torze Red Bull Ring<ref></ref>, jednak nie doszło to do skutku. W czerwcu, z pilotem Albertem Gryszczukiem wziął udział w rajdzie Drezno-Wrocław, jednak nie był klasyfikowany – wystartował z numerem 000 i otworzył rajd we Wrocławiu<ref></ref>.
Podczas debiutu Orzeł z Wisły osiągnął drugi czas, dzień później ponownie wystartował. Jechał w klasie cross-country, trasa rajdu dla tej grupy kierowców zakończyła się po pokonaniu ok. 200&nbsp;km w Żaganiu, Małysz pokonał ok. 120&nbsp;km odcinków specjalnych<ref></ref>.
9 sierpnia 2011 Adam Małysz pomyślnie zdał egzamin przed komisją Polskiego Związku Motorowego i otrzymał licencję kierowcy rajdowego uprawniającą do startów we wszystkich rajdach terenowych<ref></ref>. 15 września 2011 na poligonie wojskowym w Żaganiu Adam Małysz pobił rekord prędkości jazdy samochodem w terenie<ref></ref>.

Wyniki w rajdach

{ class=wikitable style="text-align: center"

!#
!Rajd
!Data
!Seria
!Klasa
!Pilot
!Wynik w K. klasy
!Wynik w K. generalnej

-
align=left17. Rajd Drezno - Wrocław
25-26 czerwca 2011
-
-
Albert Gryszczuk
2nie klasyfikowany

1
align=leftHungarian Baja 2011
25-28 sierpnia 2011
Puchar Świata FIA w rajdach terenowych
T2.1
Rafał Marton
nie ukończył
nie ukończył

-
align=left RMF Marocco Chalenge 2011
22-28 października 2011
-
-
Rafał Marton
2nie klasyfikowany
}

Adam Małysz w kulturze masowej

Zjawisko "małyszomanii"

Sukcesy Adama Małysza w Pucharze Świata sezonu 2000/2001 spowodowały wzrost zainteresowania skokami narciarskimi w Polsce, z kolei sam Małysz znalazł się w centrum uwagi mediów i opinii publicznej.

Występy Małysza były śledzone przez miliony osób za pośrednictwem relacji telewizyjnych (np. skoki w dniach 17-18 stycznia 2004 roku przez 11 milionów widzów<ref>Adam Małysz, TNS – OBOP, styczeń 2004 http://www.tns-global.pl/2004-01/wid/347 (ostatni dostęp 29.04.2007).</ref>). Rekord oglądalności padł podczas olimpiady w Salt Lake City w 2002 roku. Konkurs z udziałem Małysza oglądało 14 milionów telewidzów<ref>R. Sierocińska, Małysz idolem telewidzów, Mediarun.pl, 21.01.2003, http://www.mediarun.pl/news/id/3817 (ostatni dostęp 29.04.2007)</ref>. Transmisje telewizyjne często oglądano w pubach i barach; z nich miano "kultowego" wśród kibiców Małysza zyskał Bar Bracki U Bociana w Wiśle<ref>Teatr jednego aktora, Rzeczpospolita, 10.03.2001, http://www.rzeczpospolita.pl/gazeta/wydanie_010310/sport/sport_a_1.html (ostatni dostęp 29.04.2007); Krzysztof Rawa, Małysz podbija kraj, Rzeczpospolita, 19.03.2001, http://www.rzeczpospolita.pl/gazeta/wydanie_010319/sport/sport_a_3.html (ostatni dostęp 29.04.2007).</ref>.

Pojawiło się nawet określenie "małyszomania". Wśród tytułów prasowych znajdowały się takie jak Król Adam I, Król Małysz I, Orzeł z Wisły czy Polski obiekt latający<ref>Zob. Zdzisław Jan Ryn, Małyszomania, (w:) Sporty zimowe u progu XXI wieku oraz tradycje i perspektywy Zakopanego, Kraków 2001, s. 33-34.</ref>. W sprzedaży pojawiły się różnego rodzaju gadżety związane z osobą Adama Małysza, między innymi: breloki, kubki, kartki pocztowe, maskotki, plakaty i podkładki pod myszkę. Powstawały liczne dowcipy<ref>Por. np. Humor, Malyszomania.com, http://www.malyszomania.com/index.php?action=1&section=23 (ostatni dostęp 29.04.2007).</ref> o Małyszu, stał się on także bohaterem skeczy kabaretowych (m.in. kabaretu Ani Mru Mru<ref>Kabaret Ani Mru Mru, Małysz, koncert zarejestrowany 20.02.2006, DVD Kabaret ANI MRU-MRU nr katalogowy NAV004.</ref>) czy tekstów piosenek (jak np. Pieśń o Małyszu, czyli frustracje sprawozdawcy sportowego w wykonaniu Pawła Kukiza i zespołu Piersi z ich Pirackiej Płyty).

Zbigniew Nęcki, psycholog społeczny, tak uzasadniał fenomen popularności skoczka z Wisły:

Rozmiary zwycięstw Małysza graniczą z cudem. Wyskoczył nimi ponad wszystkie nasze nieszczęścia – zgryzoty przegrywających piłkarzy, brak spektakularnych sukcesów na olimpiadzie... Sen o Janku Muzykancie realizuje się w Adamie, skromnym chłopcu z Wisły. (...) Ludzie nie tylko grzeją się ciepłem cudzych sukcesów, ale w ogóle mają potrzebę posiadania bohatera, kogoś, kto będzie autorytetem, kogo będą podziwiać<ref>Cyt. za: Zdzisław Jan Ryn, Małyszomania, (w:) Sporty zimowe u progu XXI wieku oraz tradycje i perspektywy Zakopanego, Kraków 2001, s. 33-34.</ref>.

Akcja „Cała Polska nosi wąsy”

26 marca 2011 odbyła się akcja powiązana z benefisem polskiego skoczka – Cała Polska nosi wąsy.

Wielu skoczków, trenerów i kibiców miało tego dnia, na wzór Małysza, zapuszczone lub doklejone wąsy.
Do akcji dołączyły także osoby publiczne niezwiązane z organizacją benefisu, np. prezenterzy telewizyjni – Maciej Orłoś w Teleexpressie, Piotr Kraśko w Wiadomościach, czy Hubert Urbański w programie Bitwa na głosy.

Filmy

O Adamie Małyszu powstało kilka filmów dokumentalnych, wśród nich:

• Adam Małysz - skok do historii (2011)
• Adam Małysz - niezapomniane skoki (2011)
• Adam Małysz - filozofia sukcesu (2010)
• Potęga skoku (2002)
• Adam jest nasz (2001)

Postać Adama Małysza pojawia się też w kilku serialach komediowych:

• Świat według Kiepskich – Adamowi Małyszowi jest poświęcony cały 169. odcinek (Adam Małysz jest tam nazywany "Adam Miłosz"), w kilku innych odcinkach jest wspominany.

• Miodowe lata – w specjalnym odcinku z 2002 roku pod tytułem "Bardzo białe Boże Narodzenie", główni bohaterowie jadą na zawody Pucharu Świata w skokach narciarskich Zakopanem, aby kibicować Adamowi Małyszowi, co uważają za patriotyczny obowiązek każdego Polaka. Adam Małysz jest też wspominany w kilku innych odcinkach tego serialu.

• Szpital na perypetiach – w 9. odcinku pojawia się sobowtór Adama Małysza sprowadzony przez lekarzy, aby pokazać, że w szpitalu leczą się sławni ludzie.

• Włatcy móch – w 109. odcinku serialu młodzi bohaterowie chcą pójść w ślady "Adama Małamysza".

• Pod gradobiciem pytań – Adam jest uczestnikiem popularnego animowanego talkshow, występuje tutaj jako Adam Mariusz, wcześniej jako Adam Mojżesz.

Muzyka

Z myślą o Adamie Małyszu powstało również kilka piosenek:

• Golec uOrkiestra – "Zwycięstwo" (2002)

• Resort K-ce – "Skacz jak Adam Małysz"

• Patrycja Markowska, Kasia Wilk, Piotr Cugowski i Grzegorz Skawiński (muzykę skomponował Filip Siejka, słowa napisał Ryszard Kunce) – "Skaczemy dla Ciebie" (2011)

Fundacja Izabeli i Adama Małyszów

25 kwietnia 2002 r. Adam ze swoją żoną Izabelą założył fundację, wspierającą rozwój dzieci uzdolnionych sportowo, m.in. poprzez udostępnienie sprzętu sportowego oraz zaangażowanie trenerów. Pomaga również sportowcom, którzy uprawiając sport, stali się niepełnosprawni, organizując rehabilitacje fizyczne i psychologiczne. Fundacja wspiera finansowo szkoły, kluby sportowe, domy dziecka oraz przedsięwzięcia charytatywne.

Z dniem 1 stycznia 2008 roku fundacja zawiesiła na czas nieokreślony swoją działalność<ref>Oświadczenie Fundacji</ref>.

Wyróżnienia

• Za wybitne osiągnięcia sportowe został odznaczony:
  • Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski<ref name=OOP1/> – 5 kwietnia 2002 przez Prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego
  • Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski<ref name=OOP2/> – 3 maja 2007 przez Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego
  • Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski<ref name=OOP3/> – 27 marca 2010 przez Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego.
• 1. miejsce w Plebiscycie Przeglądu Sportowego na Najlepszego Sportowca Polski w 2001, 2002, 2003, 2007 r., 3. miejsce w 2010, 5. miejsce w 2004 r., 12. miejsce w 2005 r.
• Laureat 6 ''Wiktorów'' – w 2001 r. w kategorii Odkrycie telewizyjne, Sportowiec Roku oraz Wiktor Publiczności; w 2002 r. w kategorii Sportowiec Roku oraz Wiktor Publiczności; w 2003 r. w kategorii Sportowiec Roku.
• 1. miejsce w plebiscycie Głosu Ziemi Cieszyńskiej na Najlepszego Sportowca Powiatu Cieszyńskiego za rok 1999, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004, 2005 i 2006.
• W latach 90. XX w., przy okazji pierwszych sukcesów sportowych Małysza zorganizowano w Wiśle zawody nazwane jego imieniem (Adam Małysz zaprasza do Wisły)<ref>Wojciech Szatkowski, Wisła Malinka – skocznia i ludzie, http://www.skijumping.pl/pokaz.php?show=pokaz_artykul&id=8#gora (ostatni dostęp 29.04.2007).</ref> – miało to na celu m.in. wykorzystanie rodzącej się popularności Adama Małysza do reanimacji skoków w rodzinnym mieście skoczka.
• Po zakończeniu sezonu 2006/2007 Adam Małysz odebrał statuetkę od burmistrza Wisły Andrzeja Molina z napisem Mistrzowi Świata Adamowi Małyszowi – Wiślanie. Przy tej samej okazji otrzymał orle pióro z rąk burmistrza Zakopanego Jana Gąsienicy Walczaka<ref>Łukasz Klimaniec, Adam, nic już nie musisz!, Dziennik Zachodni nr 78/2007, s. 6.</ref>.
• W 2008 przebudowaną skocznię w Wiśle-Malince nazwano imieniem Adama Małysza<ref>Barbara Niewiadomska, Adam Małysz patronem skoczni w Wiśle Malince, http://www.skijumping.pl/wiadomosci/9170/Adam-Malysz-patronem-skoczni-w-Wisle-Malince/ (ostatni dostęp 27.06.2010).</ref>.
• 5 lipca 2010 został Ambasadorem Śląska<ref>Sonia Ogrocka: Małysz został Ambasadorem Śląska!. skoki.pl. 2010-07-20. (ostatni dostęp 5.08.2010)</ref>.
• Został najpopularniejszym sportowcem województwa śląskiego magazynu "Sport"<ref>Klaudia Kaźmierczak:Małysz najpopularniejszym sportowcem. skoki.pl. 2010-10.01. (ostatni dostęp 03.10.2010).</ref>.
• 11 listopada 2010 został uhonorowany Laurem Złotej Cieszynianki oraz Specjalną nagrodą Powiatu Cieszyńskiego<ref>Sonia Ogrocka: Złota Cieszynianka dla Adama Małysza. skoki.pl 2010-11-12 (ostatni dostęp 12.11.2010)</ref>.
• 23 marca 2011 otrzymał Nagrodę Fair Play przyznawaną przez Polski Komitet Olimpijski<ref></ref>.
• 26 marca 2011 został honorowym obywatelem miasta Zakopane<ref></ref>.
• W kwietniu 2011 zajął 10. miejsce w rankingu najlepszych narciarzy klasycznych sezonu 2010/2011 organizowanym przez dziennikarzy Forum Nordicum<ref></ref>.

Herb rodowy

Sympatycy i fani Adama Małysza, w darze dla sportowca złożyli w 2007 r. zamówienie na jego herb własny, projektantem został heraldyk Andrzej Brzezina Winiarski. Herb został zarejestrowany w Pierwszej Powszechnej Otwartej Księdze Herbowej Nova Heraldia. Głównym motywem herbu są dwie narty, tworzące literę "V", oraz wkomponowany w nie orzeł z koroną<ref>W Przemyślu powstał herb Adama Małysza</ref><ref>Wizerunek herbu</ref>.

Management i reklama

Menedżerem Adama Małysza jest Edi Federer austriacki sportowiec i przedsiębiorca. Zaproszony w 1996 przez Czecha Pavla Mikeska, ówczesnego trenera kadry polskich skoczków. Mikeska powiedział wówczas Federerowi, że "ma skoczka o wielkim potencjale". Chodziło wtedy o 18-letniego Adama Małysza<ref>Wprost. 'Zakup niekontrolowany' wyd. 13, 2005</ref>. Edi Federer namówił również salzburskiego przemysłowca i miliardera Dietricha Mateschitza, właściciela koncernu Red Bull, by ten zainteresował się skokami narciarskimi i "do licznej grupy sponsorowanych sportowców włączył Adama Małysza"<ref>polityka.pl 26 marca 2011</ref>. Ostatni pożegnalny występ Adama Małysza odbył się w Zakopanem 26 marca 2011 podczas sportowo-rozrywkowej imprezy "Adam’s Bull’s Eye" (nazywanej także "Skokiem do celu") sponsorowanej przez firmę Red Bull. Z uwagi na chorobę Edi Federer nie mógł uczestniczyć w tej imprezie.

Inne zaangażowanie w reklamę:

• Reklama okien Veka
• Ambasador marki Audi w Polsce
• Reklama Poczty Polskiej
• Reklama herbaty Teekanne
• Reklama zupy Winiary

Miejsce na liście najbogatszych Polaków showbiznesu Forbes:

• 2009 – miejsce 70
• 2010 – miejsce 30 (453 000 zł z reklam)<ref>http://www.forbes.pl/rankingi/100-najcenniejszych-gwiazd-polskiego-show-biznesu,5627</ref>

Zobacz też

• Lista skoczków narciarskich z więcej niż jednym zwycięstwem w Pucharze Świata
• Lista skoczków narciarskich z więcej niż jednym podium w Pucharze Świata